18 DE AUGMENT1S SCIENTIARUM 



rum conservationes et eversioues optime norat, dig- 

 nissimum est. Neque enim similis fere est pestis 

 regnis et rebuspublicis, quam si consiliarii regum 

 aut senatores, quique gubernaculis rerum admoven- 

 tur, sint ingenio derisores. Hujusmodi enim homines 

 periculorum magnitudinem, ut fortes videantur 

 senatores, semper extenuant, iisque qui pericula 

 prout par est ponderant veluti timidis insultant ; 

 consultandi et deliberandi maturas moras et medi- 

 tatas disceptationes, veluti rem oratoriam et taedii 

 plenam et ad summas rerum nihil facientem, subsan- 

 nant ; famam, ad quam principum consilia prascipue 

 sunt componenda, ut salivam vulgi et rem cito prae- 

 tervolaturam, contemnunt ; legum vim et auctorita- 

 tem, ut reticula quaedam quibus res majores minime 

 cohiberi debeant, nil morantur ; consilia et praecau- 

 tiones in longum prospicientes, ut somnia quaedam et 

 apprehensiones melancholicas, rejiciunt ; viris revera 

 prudeniibus et rerum peritis, atque magni animi et 

 consilii, dicteriis et facetiis illudunt ; denique funda- 

 menta omnia regiminis politici simul labefactant. 

 Quod magis attendendum est, quia cuniculis, et non 

 impetu aperto haec res agitur, neque coapit esse inter 

 homines (prout meretur) suspecta. 



PARABOLA. 



13. Princpes, qui libentbr prcebct aures verbis men- 

 dacii, omnes servos habet improbos. 

 EXPLICATIO. 



Cum princeps talis fuerit, ut susurronibus et sy- 

 cophantis absque judicio faciles et credulas aures 

 praebeat, spiral omnino tanquam a parte regis aura 



