LIBER OCTAVUS. 29 



PARABOLA. 



26. Noli esse amicus hominis iracundi, nee ambu- 

 lato cum homine f arioso. 



EXPLICATIO. 



Quanto religiosius amicitiae jura inter bonos ser- 

 vanda et colenda sunt, tanto magis cavendum est 

 jam usque a principio de prudente amicorum de- 

 lectu. Atque amicorum natura et mores, quantum 

 ad nos ipsos spectant, omnino ferendi sunt : cum 

 vero necessitatem nobis imponunt, qualem erga 

 alios personam induamus et geramus, dura admo- 

 dum et iniqua amicitiae conditio est. Itaque interest 

 in primis, ut praecipit Salomon, ad vitse pacem, et 

 praesidia, ne res nostras cum hominibus iracundis, et 

 qui facile lites et jurgia provocant aut suscipiunt, 

 commisceamus. Istud enim genus amicorum per- 

 petud nos contentionibus et factioriibus implicabit : 

 ut aut amicitiam abrumpere, aut incolumitati pro- 

 priae deesse, cogamur. 



PARABOLA. 



27. Qui celat delictum, qucerit amicitiam ; sed qui 

 altcro sermone repetit, separat feeder at os. 



EXPLICATIO. 



Duplex concordiam tractandi, et animos recon- 

 ciliandi, via : altera, quae incipit ab amnestia ; altera 

 quae a repetitione injuriarum, subjungendo apologias 

 et excusationes. Equidem memini senteritiam viri 

 admodum prudentis et politici ; &quot; Qui pacem trac- 

 tat, non repetitis conditionibus dissidii, is magis 

 animos dulcedine concordiae fallit quam sequitate 

 componit.&quot; Verum Salomon, illo scilicet pruden- 



