LIBER OCTAVUS. 



31 



amicitiae privilegio non utuntur in admonendo libere 

 et audacter amicos, tarn de erroribus quam de peri- 

 culis suis. &quot; Quid enim faciam (solet hujusmodi 

 mollis amicus dicere), aut quo me vertara? Amo ilium 

 quantum quis maxime, meque si quid illi adversi con- 

 tigerit ipsius loco libenter substituerim ; sed novi 

 ingenium ejus ; si libere cum eo egero, animum illius 

 offendam, saltern centrist abo, neque tamen pro- 

 ficiam ; atque citius eum ab amicitia mea alienabo, 

 quam ab iis quae in animo fixa habet abducam.&quot; Hu 

 jusmodi amicum, tanquam enervem et inutilem, re- 

 darguit Salomon, atque plus utilitatis ab inimico 

 manifesto quam ab ejus generis amico sumi posse 

 pronunciat. Siquidem ea fortasse audire ei conti- 

 gerit ab inimico per contumeliam, quae amicus mussat 

 prae nimia indulgentia. 



PARABOLA. 



30. Prudens advertit ad gressus suos ; stultus di 

 ver tit ad dolos. 



EXPLICATIO. 



Duae sunt prudentiae species ; altera vera et sana, 

 altera degener et falsa, quam Salomon ( stultitiae 

 nomine appellare non dubitat. Qui priori se dederit, 

 viis et vestigiis propriis cavet ; periculis prospiciens, 

 meditans remedia, proborum opera utens, contra 

 improbos seipsum muniens ; cautus inceptu, receptu 

 non imparatus ; in occasiones attentus, contra im 

 pedimenta strenuus ; cum innumeris aliis, quae ad 

 sui ipsius actiones et gressus regendos spectant. 

 At altera species tota est consuta ex fallaciis et 

 astutiis, spemque ponit omnino in aliis circumve- 



