LIBER OCTAVUS. 37 



plane noxia. Haec virtus sibi sapiendi Romanis ipsis, 

 licet patrias optimis curatoribus, non ignota fait : 

 unde Comicus, &quot;Nam pol sapiens fingit fortunam sibi.&quot; 

 Quin et in adagium apud ipsos versum est, &quot; Faber 

 quisque fortunae propriae :&quot; et Livius hanc ipsam 

 Catoni Majori tribuit ; &quot; In hoc viro tanta vis animi 

 et ingenii inerat, ut quocunque loco natus esset sibi 

 ipse fortunam facturus videretur.&quot; 



Hoc genus Prudentiae, si quis ipsum profiteatur 

 et palam venditet, semper habitum est non modo 

 non politicum,, verum etiam infaustum quiddam et 

 inauspicatum : sicut in Timotheo Atheniensi obser- 

 vatum est ; qui, postquam praeclara multa facinora in 

 deeus et commodum civitatis suas edidisset, atque 

 administrationis suae (sicut turn moris erat) populo 

 rationem redderet, singula conclusit hac clausula ; 

 ts Atque in hac re Fortunae partes fuerunt nullse.&quot; 

 Contigit vero, ut post id temporis nunquarn ei quid- 

 quam feliciter cesserit. Sane nimis elatum hoc et 

 altum sapiens, eodem spectans, quo Ezechielis illud 

 de Pharaone ; &quot; Dicit, Fluvius est meus, et ego feci 

 memetipsum :&quot; aut illud Habacuci prophetae ; tf Exsul- 

 tant et sacrificant red suo :&quot; aut illud etiarn poe tae, 

 de contemptore Deum Mezentio ; 



&quot; Dextra mihi Deus, et telum quod missile libro : 

 Nunc adsint.&quot; 



Denique Julius Caesar nunquam (quod memini) 

 impotentiam cogitationum suarum arcanarum pro- 

 didit, nisi simili dicto. Cum enim aruspex ei refer- 

 ret exta reperta fuisse non bona, admurmuravit 

 submisse ; &quot; Erunt laetiora cum volo :&quot; quod etiam 



