42 DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



At Tacitus, notans characterem et modum loquendi 

 diversum quo usus est Tiberius in laudando apud 

 senatum res a Germanico et a Druso gestas, de lau- 

 dibus Germanici sic ; &quot; Magis in speciem adornatis 

 verbis, quam ut penitus sentire videretur :&quot; de laudi- 

 bus Drusi sic ; &quot; Paucioribus, sed intentior, et fida 

 oratione.&quot; Iterum Tacitus eundem Tiberium, alias 

 &amp;lt;3tiam ut nonnibil pellucidum, notans ; &quot; In aliis/ 

 inquit, &quot; erat veluti eluctantium verborum ; solutius 

 vero loquebatur, quando subveniret.&quot; Sane difficile 

 reperiatur simulationis artifex aliquis tarn peritus et 

 egregius, aut vultus aliquis ita coactus, et (ut ille 

 loquitur) jussus, qui a sermone artificioso et simula- 

 torio possit istas notas sejungere, quin aut sermo sit 

 solito solutior, aut comptior, aut magis vagus et 

 oberrans, aut magis aridus et quasi eluctans. 



Ad Verba Hominum quod attinet ; sunt quidem 

 ilia, ut de urinis loquuntur medici, meretricia. Sed 

 isti meretricii fuci optime deprehenduntur duobus 

 modis ; cum scilicet proferuntur verba aut ex im- 

 proviso, aut in perturbatione. Sic Tiberius, cum ex 

 Agrippinae verbis aculeatis subito commotus esset et 

 nonnihil abreptus, extra innatae simulationis terminos 

 pedemprotulit ; &quot;Audita base,&quot; inquit Tacitus/ raram 

 occulti pectoris vocem elicuere ; correptamque Grasco 

 versu admonuit, ideo laedi quia non regnaret.&quot; Quare 

 poeta perturbationes hujusmodi non inscite appellat 

 Torturas, quod ab iis secreta sua prodere homines 

 compellantur : 



&quot; Vino tortus et ira.&quot; 



Ipsa sane testatur experientia paucos admodum repe- 



