46 DE AUGMENTIS SCIBNTIARUM 



ut amicitias multas cornparemus cum cjusmodi ho- 

 minibus, qui multiplicem et variam habent tarn 

 Rerum quam Personarum notitiam ; in primis vero 

 enitendum ut saltern singulos habeamus praesto, qui 

 pro negotiorum atque hominum diversitate nos de 

 unaquaque re certiores facere et solide informare 

 possint : secundo, ut prudens temperamentum et 

 mediocritatem quandam persequamur et in Libertate 

 Sermonis, et in Taciturnitate ; frequentius Liberta- 

 tem usurpantes, at cum res postulat Silentium. 

 Libertas siquidem in Sermone etiam alios invitat et 

 provocat, ut pari libertate erga nos utantur, et sic 

 multa deducit ad notitiam nostram ; at Taciturnitas 

 fidem conciliat, efficitque ut ament homines secreta 

 sua apud nos tanquam in sinu deponere : tertio, is 

 nobis paullatim acquirendus est habitus, ut vigi 

 lante et praesente animo, in omnibus colloquiis et 

 actionibus, simul et rem qua? instat geramus, et alia 

 quae incidunt observemus. Nam sicut Epictetus 

 pracipit, ut Philosophus in singulis suis actionibus 

 ita secum loquatur ; &quot; Et hoc volo, et etiam institutum 

 servare :&quot; sic Politicus in singulis negotiis ita secum 

 statuat ; &quot; Et hoc volo, atque etiam aliquid quod in 

 futurum usui esse possit addiscere.&quot; Itaque, qai eo 

 sunt ingenio, ut nimium Hoc agant, et toti sint in 

 prasente negotio quod in manibus habent, de iis 

 autem quae interveniunt nee cogitant quidem (id 

 quod in se agnoscit Montaneus), illi certe ministri 

 regum aut rerumpublicarum sunt vel optimi, sed ad 

 proprias fortunas claudicant. Interim cautio ante 

 omnia adhibenda, ut impetum aninii et alacritatem 



