50 DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



Cicero scriptum reliquit) toties solitus erat dicere ; 

 &quot; Sylla potuit, ego non potero T Qua in re vehe- 

 menter sibi imposuit, cum ingenium et rationes 

 agendi Syllae a suis toto coelo, ut aiunt, distarent : 

 cum alter ferox esset, violentus, quique factum in 

 omnibus urgeret ; alter gravis, legum memor, omnia- 

 que ad majestatem et famam componens, unde longe 

 minus erat ad perficienda quae cogitarat efficax et 

 validus. Sunt et alias hujus generis praeceptiones ; 

 verum hae ad exemplum reliquarum sufficient. 



Neque vero &quot; Nosse seipsum&quot; homini sufficit ; sed 

 ineunda etiam est ratio secum quomodo se Ostentare, 

 Declarare, denique Flectere se et Effingere com 

 mode et prudenter possit. Ad Ostentandum se 

 quod attinet, nihil videmus usu venire frequentius 

 quam ut qui virtutis habitu sit inferior, specie virtutis 

 externa sit potior. Non parva igitur est prudentia? 

 praerogativa, si quis arte quadam et decore specimen 

 sui apud alios exhibere possit ; virtutes suas, merita 

 atque fortunarn etiam (quod sine arrogantia aut 

 fastidio fieri possit) commode Ostentando ; contra 

 vitia, defectus, infortunia et dedecora artificiose 

 occultando : illis immorans easque veluti ad lumen 

 obvertens, his subterfugia quaerens aut apte ea inter- 

 pretando eluens; et similia. Itaque de Mutiano, 

 viro sui temporis prudentissimo et ad res gerendas 

 impigerrimo, Tacitus ; &quot; Omnium, quae dixerat fece- 

 ratque, arte quadam Ostentator.&quot; Indiget certe res 

 haec arte nonnulla, ne taedium et contemptum pariat: 

 ita tamen ut Ostentatio quaepiam, licet usque ad 

 vanitatis primum gradum, vitium sit potius in ethicis 



