54 DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



aliis illustre, et jus suum in omnibus retineat), nil 

 magis interesse judico quam ne quis per nimiam 

 suam naturae bonitatem et suavitatem se exarmet et 

 injuriis et contumeliis exponat : quin potius in om 

 nibus aliquos animi liberi et generosi, et non aculei 

 minus quam mellis intra se gestantis, igniculos sub- 

 inde emittat. Quae quidem munita vitae ratio, una 

 cum prompto et parato ad se a contumeliis vindican- 

 dum animo, aliquibus ex accidente imponitur et 

 necessitate quadam inevitabili, propter aliquid in- 

 fixum in persona aut fortuna sua : veluti fit in 

 deformibus, et spuriis, et ignominia aliqua mulcta- 

 tis ; unde hujusmodi homines, si virtus non desit, 

 felices plerumque evadunt. 



Quod vero ad se Declarandum attinet ; id alia 

 res omnino est ab Ostentatione sui, de qua diximus. 

 Neque enim ad virtutes aut defectus hominum re- 

 fertur, sed ad actiones vita? particulares. Qua in 

 parte nihil invenitur magis politicum, quam ut me- 

 diocritas quaedam servetur prudens et sana, in sensa 

 animi circa actiones particulares aperiendo aut re- 

 condendo. Licet enim profunda taciturnitas, et 

 consiliorum occultatio, et is rerum gerendarum 

 modus qui omnia coecis et (ut modernae linguae potius 

 loquuntur) surdis artibus et mediis operatur, res sit et 

 utilis et mirabilis ; tamen non raro evenit, ut quod 

 dicitur, &quot; Dissimulatio errores pariat, qui dissimula- 

 torem ipsum illaqueant.&quot; Nam videmus viros poli- 

 ticos maxime omnium insignes libere et indissimu- 

 lanter fines, quos peterent, palam proferre non du- 

 bitasse. Sic L. Sylla manifesto prae se tulit, &quot; Se 



