LIBER OCTAVUS. 57 



fit, quod ingenia f gravia, et sollennia, et mutare 

 nescia plus plerumque habeant dignitatis, quam fe- 

 licitatis. Hoc vero vitium in aliquibus a natura 

 penitus insitum est, qui suopte ingenio sunt viscosi, 

 et nodosi, et ad versandum inepti. At in aliis con- 

 suetudine obtinuit, quae est altera natura, atque 

 opinione quadam (qua? in animos hominum facile 

 obrepit), ut minimi mutandam sibi putent rerum 

 gerendarum rationem, quam prius bonam et pros- 

 peram sintexperti. Prudenter enim observat Machia- 

 vellus in Fabio Maximo, quod &quot; pristinum suum 

 et inveteratum cunctandi et belli trahendi morem 

 retinere mordicus voluerit, cum natura belli esset 

 alia, et acriora postularet consilia.&quot; In aliis porro 

 idem vitium ex inopia judicii progignitur, cum homi 

 nes periodos rerum et actionum non tempestive dis- 

 cernant, sed turn demum se vertant postquam 

 opportunitas jam elapsa sit. Tale quidpiam in 

 Atheniensibus suis redarguit Demosthenes, eos aiens 

 esse &quot; rusticis similes, qui in ludo gladiatorio se pro- 

 bantes semper post plagam acceptam in earn partem 

 muniendam scutum transferunt qua percussi sunt, 

 non prius.&quot; In aliis rursus hoc ipsum contingit,, 

 quia operam in via ea quam semel ingressi sunt 

 collocatam perdere gravantur, nee receptui canere 

 sciunt ; sed potius se occasionibus superioribus su- 

 periores fore constantia sua confidunt. Verum ista 

 animi viscositas et renitentia, a quacunque ilia tan 

 dem radice pullularit, rebus gerendis et fortunae 

 hominum est damnosissima ; nihilque magis politi- 

 cum quam animi rotas reddere cum rotis fortunse 



