LIBER OCTAVUS. 



65 



el celerius fortunam suam promovere. Fit vero in 

 vita, quemadmodum et in via, ut iter brevius sit 

 foedius et coenosius ; neque sane, ut per viam melio- 

 rem quis incedat, multa circuitione opus est. 



Tantum vero abest, ut homines ad hujusmodi 

 artes pravas se applicare oporteat, ut potius sane 

 (si modo sint apud se, seque sustinere valeant, neque 

 ambitionis turbine et procella in adversum rapiantur) 

 ante oculos proponere debeant non solum mundi 

 chorograpbiam generalem illam, quod &quot; omnia sint 

 vanitas et vexatio spiritus,&quot; verum etiam et illam 

 magis specialem : videlicet quod ipsum Esse, sejunc- 

 tum a Bene Esse, maledictionis loco sit, et quo 

 grandius sit Esse, eo major sit maledictio ; quodque 

 amplissimum virtutis premium sit ipsa virtus, 

 quemadmodum et ultimum vitii supplicium est vitium 

 ipsum, sicut egregie poeta ; 



&quot; Quae vobis, quas digna, viri, pro laudibus istis 

 Prsemia posse rear solvi? Pulcherrima primdm 

 Dii moresque dabunt vestri.&quot; 



Et e contra non minus vere ille de sceleratis, &quot; Atque 

 eum ulciscentur mores sui.&quot; Quinetiam mortales, 

 dum in omnes partes cogitationes suas agitant et 

 diffundunt, ut fortunis suis recte prospectum atque 

 eonsultum sit, interim in mediis illis animi transcur- 

 sibus ad divina judicia et providentiam seternam 

 oculos attollere debent ; quae saspissime impiorum 

 macbinationes et consilia prava, licet profunda. 

 subvertit et ad nihilum redigit, secundum illud 

 Scripturae ; &quot; Concepit iniquitatem, et pariet vani- 

 tatem.&quot; Immo, etsi injuriis et malis artibus absti- 



VOL. IX. F 



