66 DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



neant, attamen haec jugis et irrequieta anhelatio ad 

 ardua fortunag, absque cessatione et quasi sine sab- 

 bato, tributum temporis nostri Deo debitum minime 

 solvit ; qui, ut videre est, facultatum nostrarum 

 decimas, temporis autem septimas exigit et sibi 

 seponit. Quorsum enim fuerit os gerere in creli 

 sublimia erectum, mentem vero humi prostratam et 

 pulverem instar serpentis comedentem ? Quod etiam 

 ethnicos non fugit ; 



&quot; Atque affigit humi divinse particulam aurae.&quot; 

 Quod si in hoc sibi quisquam adblandiatur, quod 

 fortuna sua, utcunque earn malis artibus obtinuerit, 

 recte uti decreverit ; sicut de Augusto Caesare et Septi- 

 mio Severo solitum erat dici, &quot; Debuisse illos aut nun- 

 quam nasci,aut nunquam mori&quot; (tantain ambitufor- 

 tunae suae patrarunt mala ; tanta rursus summa adepti, 

 contulerunt bona): intelligat nihilominus hanc ma- 

 lorum per bona compensationem post factum probari, 

 consilium autem hujusmodi merito damnari. Abs re 

 postremo nobis non fuerit, in cursu isto incitato et 

 fervido versus fortunam nostram, frigidam paullisper 

 adspergere, haustam e dicterio illo non inelegante 

 Caroli Quinti mperatoris, in Institutionibus suis ad 

 filium ; &quot; Imitari Fortunam mores mulierum, quag 

 procos plus nimio ambientes plerumque superbe 

 aversantur.&quot; Verum hoc ultimum remedium per- 

 tinet ad eos, quibus gustus ex morbo animi corruptus 

 est. Innitantur potius homines lapidi illi, qui Theo- 

 logiae et Philosophiaa est tanquam angularis ; quae 

 idem fere asserunt de eo, quod primum quaeri 

 defeat. Etenim Theologia edicit, &quot; Primum quaerite 



