LIBER OCTAVUS. 71 



minus apta; alia contra, dimensione satis exigua, 

 quae tamen bases in quibus maximae monarchies 

 inasdificentur esse possint. 



1. Urbes munitae, plena armamentaria, equorum 

 propagines generosae, currus armati, elephanti, ma- 

 chinae atque tormenta bellica omnigena, et similia ; 

 sunt certe ista universa nihil aliud quam ovis induta 

 pelle leonina, nisi gens ipsa stirpe sua et ingenio sit 

 fortis et militaris. Immo, nee numerus ipse copia- 

 rum multum juvat, ubi milites irnbelles sunt et 

 ignavi. Recte enim Virgilius ; &quot; Lupus numerum 

 pecorum non curat.&quot; Exercitus Persarum in campis 

 Arbelas ocuiis Macedonum tanquam vastum homi- 

 num pelagus subjiciebatur; adeo utduces Alexandri, 

 nonnihil ipso spectaculo perculsi, regem interpella- 

 rent, atque ut noctu praelium committeret ei auctores 

 erant: quibus ille, &quot; Nolo (inquit) suffurari victo- 

 riam.&quot; Ea autem etiam opinione fuit facilior. 

 Tigranes Armenius, castrametatus in quod am colle 

 cum exercitu quadringentorum millium, cum spec- 

 taret aciem Romanorum, quae quatuordecim millia 

 non excessit, contra se tendentem, in dicterio illo suo 

 sibi complacuit ; &quot; Ecce, inquit, hominum pro lega- 

 tione nimio plus quam oportet, pro pugna longe 

 minus.&quot; Eosdem tamen, priusquam occubuisset sol, 

 satis multos ad se infinita strage profligandum 

 expertus est. Innumera sunt exempla, quam sit 

 multitudinis cum fortitudine congressus impar. 

 Primo igitur pro re certissima et exploratissima 

 decernatur et statuatur, quod caput omnium qua? ad 

 Magnitudinem Regni aut Status spectent sit, ut 



