116 DE AUGMENTIS SCIENTIARUM 



exeundum nobis foret e navicula Rationis Humanae, 

 et transeundum in Ecclesiae navem, quas sola acu 

 nautica divina pollet ad cursum recte dirigendum. 

 Neque enim sufficient amplius stellae Philosophise, 

 qua3 hactenus pragcipue nobis affulserunt. Itaque 

 par foret, silentium quoque in hac re colere. Quam- 

 obrem partitiones legitimas circa earn omittemus ; 

 pauca tamen, pro tenuitate nostra, etiam in hanc 

 conferemus loco votorum. Id eo magis facimus, 

 quia in corpore Theologiae nullam prorsus regionem 

 aut tractum plane desertum aut incultum inveni- 

 mus : tanta fuit hominum diligentia in seminandis 

 aut tritico, aut zizaniis ! 



Tres igitur proponemus Theologiae Appendices, 

 quae non de Materia per Theologian! Informata aut 

 Informanda, sed tantummodq de Modo Informatio- 

 nis, tractent. Neque tamen, circa eos tractatus (ut 

 in reliquis consuevimus) vel Exempla subjungemus, 

 vel Prsecepta dabimus. Id theologis relinquemus. 

 Sunt enim ilia, ut diximus, instar votorum tantum. 



1. Praarogativa Dei to turn hominem complec- 

 titur, nee minus ad Rationem quam ad Voluntatern 

 Humanam extenditur : ut homo scilicet in univer- 

 sum se abneget, et accedat Deo. Quare, sicut Legi 

 Divinae obedire tenemur, licet reluctetur Voluntas ; 

 ita et Verbi Dei fidem habere, licet reluctetur Ratio. 

 Etenim, si ea duntaxat credamus quae sunt Rationi 

 nostraa consentanea, rebus assentimur, non auctori ; 

 quod etiam suspectae fidei testibus praestare solemus. 

 At fides ilia, quse Abrahamo imputabatur ad justi- 

 tiarn, de hujusmodi re exstitit quam irrisui habebat 

 Sara ; quoa in Lac parte imago quaedam erat Ra- 



