146 



et confusae, et temere a rebus abstractae ; neque 

 minor sit in secundis et reliquis libido et inconstantia ; 

 ex quo fit, ut universa ista ratio humana qua utimur, 

 quoad inquisitionem naturae, non bene congesta et 

 aedificata sit, sed tanquam moles aliqua magnifica 

 sine fundamento. Dum enim falsas mentis vires 

 mirantur homines et celebrant ; veras ejusdem, quae 

 esse possint (si debita ei adhibeantur auxilia, atque 

 ipsa rebus morigera sit, nee impotenter rebus insul- 

 tet) praatereunt et perdunt. Restabat illud unum, 

 ut res de integro tentetur, melioribus praesidiis ; 

 utque fiat scientiarum, et artium, atque omnis huma- 

 nae doctrinae, in universum instauratio, a debitis 

 excitata fundamentis. Hoc vero licet aggressu 

 infinitum quiddam videri possit, ac supra vires mor- 

 tales ; tamen idem tractatu sanum invenietur ac 

 sobrium, magis quam ea quas adhuc facta sunt. 

 Exitus enim hujus rei est nonnullus. In iis vero, 

 quag jam fiunt circa scientias, est vertigo quaedam, 

 et agitatio perpetua, et circulus. Neque eum fugit, 

 quanta in solitudine versetur hoc experimentum, et 

 quam durum et incredibile sit ad faciendam fidem. 

 Nihilominus, nee rem, nee seipsum deserendum 

 putavit ; quin viam, quae una huinanae menti pervia 

 est, tentaret atque iniret. Praestat enim principium 

 dare rei, quae exitum habere possit, quam in iis, qua 



