147 



exitum nullum babent, perpetua contentione et studio 



implicari. Viae autem contemplative, viis illis acti- 



vis decantatis fere respondent ; ut altera ab initio 



ardua et difficilis, desinat in apertum ; altera primo 



intuitu expedita et proclivis, ducat in avia et praeci- 



pitia. Cum autem incertus esset, quando haec alicui 



postbac in mentem ventura sint ; eo potissimum usus 



argumento, quod neminem hactenus invenit, qui ad 



similes cogitation es animum applicuerit ; decrevit 



prima quasque, quae perficere licuit, in publicum 



edere. Neque base festinatio ambitiosa fuit, sed 



sollicita ; ut si quid illi humanitus accideret, exstaret 



tamen designatio quaedam, ac destinatio rei quam 



animo complexus est ; utque exstaret simul signum 



aliquod honestaa suae et propensae in generis bumani 



commoda voluntatis. Certe aliam quamcunque 



ambitionem inferiorem duxit re, quam prae manibus 



habuit. Aut enim boc quod agitur nibil 



est ; aut tan turn, ut merito ipso 



contentum esse debeat, 



nee fructum extra 



quaerere. 



