PILEFATIO. 



153 



beat personas magistri et auditoris, non inventoris, 

 et ejus qui inventis aliquid eximium adjiciat. In 

 artibus autem mechanicis, contrarium evenire vide- 

 mus : quae, ac si auras cujusdam vitalis forent 

 participes, quotidie crescunt et perficiuntur ; et in 

 primis auctoribus rudes plerumque et fere onerosae 

 et informes apparent, postea vero novas virtutes et 

 commoditatem quandam adipiscuntur, eo usque ut 

 citius studia hominum et cupiditates deficiant et 

 mutentur, quam illae ad culmen et perfectionem 

 suam pervenerint. Philosophia contra et scientiae 

 intellectuals, statuarum more, adorantur et cele- 

 brantur, sed non promoventur : quinetiam in primo 

 nonnunquam auctore maxime vigent, et deinceps 

 degenerant. Nam postquam homines dedititii facti 

 sint, et in unius sententiam (tanquam pedarii sena- 

 tores) coierint, scientiis ipsis amplitudinem non 

 addunt, sed in certis auctoribus ornandis et stipandis 

 servili officio funguntur. Neque illud afferat quis- 

 piam ; scientias paullatim succrescentes, tandem ad 

 statum quendam pervenisse, et turn demum (quasi 

 confectis spatiis legitimis) in operibus paucorum 

 sedes fixas posuisse ; atque postquam nil melius 

 inveniri potuerit, restare scilicet, ut quae inventa 

 sint exornentur et colantur (atque optandum 

 quidem esset, haec ita se habuisse) : rectius illud et 

 verius ; istas scientiarum mancipations nil aliud 

 esse, quam rem ex paucorum bominum confidentia, 

 et reliquorum socordia et inertia natam. Postquam 

 enim scientiae per partes diligenter fortasse excultae 

 et tractatae fuerint, turn forte exortus est aliquis, 



