PIUEFATIO. l55 



querimonias de subtilitate naturae, veritatis recessi- 

 bus, rerum obscuritate, caussarum implicatione, 

 ingenii human! infirmitate se convertunt : in hoc 

 nihilo tamen modestiores, cum malint communem 

 hominum et rerum conditionem caussari, quam de 

 seipsis confiteri. Quin illis hoc fere solenne est, ut 

 quicquid ars aliqua non attingat, id ipsum ex eadem 

 arte impossibile esse statuant. Neque vero damnari 

 potest ars, cum ipsa disceptet, et judicet. Itaque 

 id agitur, ut ignorantia etiam ab ignominia libe- 

 retur. Atque quae tradita et recepta sunt, ad hunc 

 fere modum se habent : quoad opera sterilia, quaes- 

 tionum plena ; increments suis tarda et languida ; 

 perfectionem in toto simulantia, sed per partes male 

 impleta ; delectu autem popularia et auctoribus ipsis 

 suspecta, ideoque artificiis quibusdam munita, et 

 ostentata. Qui autem et ipsi experiri, et se scientiis 

 addere, earumque fines proferre statuerunt, nee illi a 

 receptis prorsus desciscere ausi sunt, nee fontes rerum 

 petere. Verum se magnum quiddam consecutos 

 putant, si aliquid ex proprio inserant et adjiciant ; 

 prudenter secum reputantes, se in assentiendo mo- 

 destiam, in adjiciendo libertatem tueri posse. Ve 

 rum dum opinionibus et moribus consulitur, medio- 

 critates istaa laudatae in magnum scientiarum detri- 

 mentum cedunt. Vix enim datur, auctores simul et 

 admirari, et superare, sed fit aquarum more, quae 

 non altius ascendunt, quam ex quo descenderunt. 

 /Itaque hujusmodi homines, emendant nonnulla, sed 

 parum promovent ; et proficiunt in melius, non in 

 majus. Neque tamen defuerunt, qui ausu majore 



