160 PRJEFATIO. 



vel defecimus in via, et inquisitionera abrupimus ; 

 nihilominus iis modis, res nudas et apertas exhibe- 

 mus, ut errores nostri, antequam scientiae massam 

 altius inficiant, notari et separari possint ; atque 

 etiam ut facilis et expedita sit laborum nostrorum 

 continuatio. Atque hoc modo, inter empiricam et 

 rationalem facultatem (quarum morosa et inauspicata 

 divortia et repudia omnia in humana familia turba- 

 vere) conjugium verum et legitimum, in perpetuum, 

 nos firmasse existimamus. 



Quamobrem, cum haec arbitrii nostri non sint, 

 in principio operis, ad Deum Patrem, Deum Verbum, 

 Deum Spiritum, preces fundimus humillimas et ar- 

 dentissimas, ut humani generis serumnarum memores 

 et peregrinationis istius vitae, in qud dies paucos et 

 malos terimus, novis suis eleemosynis, per manus 

 nostras, familiam humanam dotare dignentur. Atque 

 illud insuper supplices rogamus, ne humana divinis 

 officiant ; neve ex reseratione viarum sensus, et accen- 

 sione majore luminis naturalis, aliquid incredulitatis 

 et noctis animis nostris erga divina mysteria obori- 

 atur : sed potius, ut ab intellectu puro, a phantasiis 

 et vanitate repurgato, et divinis oraculis nihilominus 

 subdito et prorsus dedititio, fidei dentur qua3 fidei 

 sunt. Postremo, ut scientiae veneno, a serpente in- 

 fuso, quo animus humanus tumet et inflatur, depo- 

 sito, nee altum sapiamus, nee ultra sobrium, sed veri- 

 tatem in charitate colamus. 



Peractis autem votis, ad homines conversi, quas- 

 dam et salutaria monemus, et a3qua postulamus. 

 Monemus primum (quod etiam precati sumus) ut 



