166 DISTR1BUTIO OPEKIS. 



Itaque ex intentione diversa, diversus sequitur effec- 

 tus. Illic enim adversarius disputatione vincitur et 

 constringitur : hie natura, opere. 



Atque cum hujusmodi fine conveniunt demon- 

 strationum ipsarum natura et ordo. In logica enim 

 vulgar! opera fere universa circa syllogismum con- 

 sumitur. De inductione vero dialectic! vix serio 

 cogitasse videntur ; levi mentione earn transmitten- 

 tes, et ad disputandi formulas properantes. At nos 

 demons trationem per syllogismum rejicimus, quod 

 confusius agat, et naturam emittat e manibus. 

 Tametsi enim nemini dubium esse possit, quin, quae 

 in medio termino conveniunt, ea et inter se conve- 

 niant (quod est mathematical cujusdam certitu- 

 dinis) : nihilominus hoc subest fraudis, quod syllo- 

 gismus ex propositionibus constet, propositiones ex 

 verbis, verba autem notionum tesserae et signa sint. 

 Itaque si notiones ipsae mentis (quae verborum quasi 

 anima sunt, et totius hujusmodi structural acfabricae 

 basis) male ac temere a rebus abstractae, et vagse, 

 nee satis definitae et circumscriptse, denique multis 

 modis vitiosae fuerint, omnia ruunt. Rejicimus 

 igitur syllogismum ; neque id solum quoad principia, 

 (ad qua3 nee illi earn adhibent) sed etiam quoad pro 

 positiones medias : quas educit sane atque parturit 

 utcunque syllogismus, sed operum steriles, et a 

 practica remotas, et plane quoad partem activam 

 scientiarum incompetentes. Quamvis igitur relin- 

 quamus syllogismo et hujusmodi demonstrationibus 

 famosis ac jactatis, jurisdictionem in artes populares 

 et opinabiles (nil enim in hac parte movemus), 



