168 



DISTRIBUTIO OPERIS. 



quod non tantum ex mentis penetralibus, sed etiara 

 ex naturae visceribus extrahitur ? 



Neque tamen hie finis. Nam fundamenta 

 quoque scientiarum fortius deprimimus et solidamus, 

 atque initia inquirendi altius sumimus, quam adhuc 

 homines fecerunt : ea subjiciendo examini, quae 

 logica vulgaris tanquam fide aliena recipit. Etenim 

 dialectic! principia scientiarum a scientiis singulis 

 tanquam mutuo sumunt : rursus notiones mentis 

 primas venerantur : postremo informationibus im- 

 mediatis sensus bene dispositi acquiescunt. At nos 

 logicam veram singulas scientiarum provincias ma- 

 jore cum imperio, quam penes ipsarum principia sit, 

 debere ingredi decrevimus : atque ilia ipsa principia 

 putativa ad rationes reddendas compellere, quousque 

 plane constent. Quod vero attinet ad notiones 

 primas intellectus ; nihil est eorum quae intellectus 

 sibi permissus congessit, quin nobis pro suspecto 

 sit, nee ullo rnodo ratum nisi novo judicio se stiterit, 

 et secundum illud pronuntiatum fuerit. Quinetiam 

 sensus ipsius informationes multis modis excutimus. 

 Sensus enim fallunt utique, sed et errores suos in 

 dicant : verum errores praesto, indicia eorum longe 

 petita sunt. 



Duplex autem est sensus culpa : aut enim desti- 

 tuit nos, aut decipit. Nam primo, plurimaa sunt res 

 quae sensum etiam recte dispositum, nee ullo modo 

 impeditum effugiunt ; aut subtilitate totius corporis, 

 aut partium minutiis, aut loci distantia, aut tardi- 

 tate atque etiam velocitate motus, aut familiaritate 

 objecti, aut alias ob caussas. Neque rursus, ubi 



