DISTRIBUTIO OPERIS. 



169 



sensus rem tenet, prehensiones ejus admodum firmae 

 sunt. Nam testimonium et informatio sensus semper 

 est ex analogia hominis, non ex analogia universi : 

 atque magno prorsus errore asseritur, sensum esse 

 mensuram rerum. 



Itaque ut his occurratur, nos multo et fido mi- 

 nisterio auxilia sensui undique conquisivimus, et 

 contraximus : ut destitutionibus substitutions, va- 

 riationibus rectificationes suppeditentur. Neque id 

 molimur tarn instruments, quam experimentis. Ete- 

 nim experimentorum longe major est subtilitas, 

 quam sensus ipsius, licet instruments exquisitis 

 adjuti: de iis loquimur experimentis, quse ad in- 

 tentionem ejus quod quaeritur perite, et secundum 

 artem excogitata et apposita sunt. Itaque percep- 

 tioni sensus immediatae ac propriae non multum tri- 

 buimus : sed eo rem deducimus, ut sensus tantum de 

 experimento, experimentum de re judicet. Quare 

 existimamus nos sensus (a quo omnia in naturalibus 

 petenda sunt, nisi forte libeat insanire) Antistites re- 

 ligiosos, et oraculorum ejus non imperitos interpretes 

 nos praastitisse : ut alii professione quad am, nos re 

 ipsa sensum tueri, ac colere videamur. Atque hujus- 

 modi sunt ea, quae ad lumen ipsum naturaa, ej usque 

 accensionem, et immissionem paramus : quae per se 

 sufficere possent, si intellectus humanus agquus et 

 instar tabulae abrasae esset. Sed cum mentes homi- 

 num miris modis ade6 obsessae sint, ut ad veros 

 rerum radios excipiendos sincera et polita area 

 prorsus desit ; necessitas qusedam incumbit, ut etiam 

 huic rei remedium quaerendum esse putemus. 



