170 DISTRIBUT10 OPERIS. 



Idola autem, a quibus occupatur mens, vel ad- 

 scititia sunt, vel innata. Adscititia vero immigrarunt 

 in mentes hominum, vel ex philosophorum placitis 

 et sectis, vel ex perversis legibus demonstrationum. 

 At innata inhaerent naturae ipsius intellectus, qui 

 ad errorem longe proclivior esse deprehenditur, 

 quam sensus. Utcunque enim homines sibi placeant, 

 et in admirationem mentis humanae ac fere adora- 

 tionem ruant, illud certissimum est ; sicut speculum 

 inaequale rerum radios ex figura et sectione propria 

 immutat, ita et mentem, cum a rebus per sensum 

 patitur, in notionibus suis expediendis et comminis- 

 cendis, baud optima fide rerum naturae suam natu- 

 ram inserere et immiscere. 



Atque priora ilia duo Idolorum genera, aegre ; 

 postrema vero haec nullo modo evelli possunt. Id 

 tantum relinquitur, ut indicentur, atque ut vis ista 

 mentis insidiatrix notetur et convincatur, ne forte a 

 destructione veterum, novi subinde errorum surculi 

 ex ipsa mala complexione mentis pullulent, eoque 

 res recidat, ut errores non extinguantur, sed permu- 

 tentur : verum e contra, ut illud tandem in aeternum 

 ratum et fixum sit, intellectual nisi per inductionem, 

 ejusque formam legitimam, judicare non posse. Ita- 

 que doctrina ista de expurgatione intellectus, ut 

 ipse ad veritatem babilis sit, tribus redargutionibus 

 absolvitur : redargutione philosophiarum, redargu- 

 tione demonstrationum, et redargutione rationis 

 humanse nativae. His vero explicatis, ac postquam 

 demum patuerit, quid rerum natura, quid mentis 

 natura ferat ; existimamus nos thalamum mentis 



