DISTRIBUTIO OPERIS. 177 



intellectus usu, quern alii in inquirendo et inveniendo 



adhibere consueverunt. Etenim cum, ex perpetua 



nostra cum natura consuetudine, majora de medita- 



tionibus nostris, quam pro ingenii viribus, speramus; 



turn poternnt ista veluti tabernaculorum in via 



positorum vice fungi, ut mens ad certiora conten- 



dens in iis paulll^per acquiescat. Attamen testamur 



interim, nos illis ipsis, quod ex vera interpretandi 



forma non sint inventa ant probata, teneri minime 



velle. Istiim vero judicii suspensionem non est 



quod exborreat quispiam in doctrina, quae non sim- 



pliciter nil sciri posse, sed nil nisi certo ordine et 



certa via sciri posse asserit : atque interea tamen 



certos certitudinis gradus ad usum et levamen 



constituit ; donee mens in caussarum explicatione 



consistat. Neque enim illaB ipsae scbolae philo- 



sophorum, qui Acatalepsiam simpliciter tenuerunt, 



inferiores fuere istis * quaB pronuntiandi licentiam 



usurparunt. Illae tamen sensui et intellectui auxilia 



non paraverunt, quod nos fecimus : sed fidem et 



auctoritatem plane sustulerunt ; quod longe alia res 



est, et fere opposita. 



Sexta tandem pars operis nostri (cui reliqusfc 

 inserviunt ac ministrant) earn demum recludit et 

 proponit philosophiam, qua3 ex hujusmocli (qualem 

 ante docuimus et paravimus) inquisitione legitima, 

 et casta, et severa educitur et constituitur. Hanc 

 vero postremam partem perficere et ad exitum 

 perducere, res est et supra vires, et ultra spes 

 nostras collocata. Nos ei initia (ut speramus) non 

 contemnenda, exitum generis human! fortuna dabit ; 



VOL. IX. N 



