178 DISTRIBUTIO OPERIS. 



qualem forte homines, in hoc rerum et animorum 

 statu, haud facile animo apere aut metiri queant. 

 Neque enim agitur solum felicitas contemplativa, 

 sed vere res humanae et fortunae, atque omnis 

 operum potentia. Homo enim naturae minister et 

 interpres tantum facit et intelligit, quantum de 

 naturae ordine opere vel mente observaverit : nee 

 amplius scit, aut potest. Neque enim ullae vires 

 caussarum catenam solvere aut perfringere pos- 

 sint, neque natura aliter quam parendo vincitur. 

 Itaque intentiones geminae illae, humanae scilicet 

 Scientiae et Potential vere in idem coincidunt : 

 et frustratio operum maxime fit ex ignoratione 

 caussarum. 



Atque in eo sunt omnia, siquis oculos mentis a 

 rebus ipsis nunquam dejiciens, earum imagines, plane 

 ut sunt, excipiat. Neque enim hoc siverit Deus, ut 

 phantasiae nostrae somnium pro exemplari mundi 

 edamus : sed potius benigne faveat, ut apocalypsim, 

 ac veram visionem vestigiorum et sigillorum creato- 

 ris super ereaturas, scribamus. 



Itaque tu, Pater, qui lucem visibilem primitias 

 creaturae dedisti, et lucem intellectualem ad fasti- 

 gium operum tuorum in faciem hominis inspirasti, 

 opus hoc, quod a tua bonitate profectum tuam 

 gloriam repetit, tuere et rege. Tu postquam con- 

 versus es ad spectandum opera quae fecerunt manus 

 tuae, vidisti quod omnia essent bona valde ; et re- 

 quievisti. At homo conversus ad opera quae fece 

 runt manus suae, vidit quod omnia essent vanitas 

 et vexatio spiritus ; nee ullo modo requievit. Quare 



