PRjEFATIO. 187 



Atque si paullisper morari, atque in hoc ipsum 

 exemplum, veluti in speculum, intueri velimus ; ex- 

 quiramus (si placet) si forte obeliscus aliquis, mag- 

 nitudine insignis, ad triumphi vel hujusmodi magni- 

 ficentiae decus transferendus esset, atque id homines 

 nudis manibus aggrederentur, annon hoc magnae 

 cujusdam esse dementias spectator quispiam rei so- 

 brius fateretur ? Quod si numerum augerent opera- 

 riorum, atque hoc modo se valere posse confiderent, 

 annon tanto magis ? Sin autem delectum quendam 

 adhibere vellent, atque imbecilliores separare, et ro- 

 bustis tantum et vigentibus uti, atque hinc saltern 

 se voti compotes fore sperarent, annon adhuc eos 

 impensius delirare diceret ? Quinetiam si hoc ipso 

 non contenti artem tandem athleticam consulere 

 statuerent, ac omnes deinceps, manibus et lacertis 

 et nervis ex arte bene unctis et medicatis, adesse 

 juberent, annon prorsus eos dare operam, utcum ra- 

 tione quadam et prudentia insanirent, clamaret ? 

 atque homines tamen simili malesano impetu, et 

 conspiratione inutili,feruntur in intellectualibus ; dum 

 ab ingeniorum vel multitudine et consensu, vel ex- 

 cellentia et acumine, magna sperant ; aut etiam dia- 

 lectica (quae quaedam athletica censeri possit) mentis 

 nervos roborant, sed interim licet tanto studio et 

 conatu, (si quis vere judicaverit) intellectum nudum 

 applicare non desinunt. Manifestissimum autem est, 

 in omni opere magno, quod manus hominis praestat 

 sine instrurnentis et machinis, vires nee singulorum 

 intendi, nee omnium coire posse. 



Itaque ex his quae diximus praemissis, statuimus 



