NOVUM ORGANUM. 201 



miora et potiora) inficit, et in ordinem redigit. Quin- 

 etiam licet abfuerit ea, quam diximus, delectatio et 

 vanitas, is tamen humano intellectui error est pro- 

 prius et perpetuus, ut magis moveatur et excitetur 

 affirmativis, quam negativis ; cum rite et ordine 

 aequum se utrique praebere debeat ; quin contra, in 

 omni axiomate vero constituendo, major est vis in- 

 stantiae negativae. 



XLVII. 



Intellectus humanus illis, qua3 simtil et subito 

 mentem ferire et subire possunt, maxime movetur ; 

 a quibus phantasia impleri et inflari consuevit : reli- 

 qua vero modo quodam, licet imperceptibili, ita se 

 habere fingit et supponit, quomodo se habent pauca 

 ilia quibus mens obsidetur ; ad ilium vero transcur- 

 sum ad instantias remotas et heterogeneas, per quas 

 axiomata, tanquam igne, probantur, tardus omnino 

 intellectus est et inhabilis, nisi hoc illi per duras le 

 ges et violentum imperium imponatur. 



XLVIII. 



Gliscit intellectus humanus, neque consistere 

 aut acquiescere potis est, sed ulterius petit ; at 

 frustra. Itaque incogitabile est ut sit aliquid extre- 

 mum aut extimum mundi, sed semper quasi neces- 

 sario occurrit ut sit aliquid ulterius : neque rursus 

 cogitari potest quomodo aeternitas defluxerit ad 

 hunc diem ; cum distinctio ilia quae recipi consuevit, 

 quod sit infimtum a parte ante et a parte post, 

 nullo modo constare possit ; quia inde sequeretur, 

 quod sit unum infinitum alio infinito majus, atque 

 ut consumatur infinitum, et vergat ad finitum. Si- 



