234 NOVUM ORGANUM, 



Hie autem non alius est, quam ut is qui se ad invenien 

 dum aliquid comparat et accingit, primo quae ab aliis 

 circa ilia dicta sint inquirat et evolvat ; deinde pro- 

 priam meditationem addat, atque per mentis multam 

 agitationem, spiritum suum proprium sollicitet, et 

 quasi invocet, ut sibi oracula pandat; quaeres omnino 

 sine fundamento est,et in opinionibus tantum volvitur. 

 At alius quispiam dialecticam ad inveniendum 

 advocet, quae nomine tenus tantum ad id quod 

 agitur pertinet. Inventio enim dialecticae non est 

 principiorum, et axiomatum praecipuorum,, ex quibus 

 artes constant, sed eorum tantum quae illis consen- 

 tanea videntur. Dialectica enim magis curiosos et 

 importunes, et sibi negotium facessentes, eamque in- 

 terpellantes de probationibus et inventionibus prin- 

 cipiorum sive axiomatum primorum, ad fidem, et 

 veluti sacramentum cuilibet arti praestandum notis- 

 simo response rejicit. 



Restat experientia mera, quae, si occurrat, casus; 

 si quaesita sit, experimentum nominatur. Hoc autem 

 experientiae genus nihil aliud est, quam (quod aiunt) 

 scopae dissolutae, et mera palpatio, quali homines 

 noctu utuntur, omnia pertentando, si forte in rec- 

 tam viam incidere detur ; quibus multo satius et 

 consultius foret, diem praestolari, aut lumen accen- 

 dere, et deinceps viam inire. At contra, verus 

 experientiae ordo primo lumen accendit, deinde per 

 lumen iter demonstrat, incipiendo ab experientia 

 ordinata, et digesta, et minime pragpostera aut 

 erratica, atque ex ea educendo axiomata, atque ex 

 axiomatibus constitutis rursus experimenta nova, 



