NOVUM ORGANUM. 235 



cum nee verbum divinum in rerum massam absque 

 ordine operatum sit. 



Itaque desinant homines mirari, si spatium scien- 

 tiarum non confectum sit, cum a via omnino aber- 

 raverint ; relicta prorsus et deserta experientia, aut 

 in ipsa (tanquam in labyrintho) se intricando, et 

 circumcursando ; cum rite institutus ordo per expe- 

 rientiae sylvas ad aperta axiomatum tramite con- 

 stanti ducat. 



LXXXIII. 



Excrevit autem mirum in modum istud malum, 

 ex opinione quadam, sive aestimatione inveterata, 

 verum tumida et damnosa ; minui nempe mentis 

 humana3 majestatem, si experimentis, et rebus parti- 

 cularibus sensui subjectis, et in materia determinatis, 

 diii ac multum versetur : praesertim cum hujusmodi 

 res ad inquirendum laboriosae, ad meditandum igno- 

 biles, ad dicendum asperae, ad practicam illiberales, 

 numero infinitae, et subtilitate tenues esse soleant. 

 Itaque jam tandem hue res rediit, ut via vera non 

 tantum deserta, sed etiam interclusa et obstructa sit, 

 fastidita experientia, nedum relicta, aut male 

 administrate. 



Rursus vero homines a progressu in scientiis 

 detinuit et fere incantavit reverentia antiquitatis, et 

 virorum, qui in philosophia magni habiti sunt, auc- 

 toritas, atque deinde consensus. Atque de consensu 

 superius dictum est. 



De antiquitate autem, opinio quam homines de 

 ipsa fovent, negligens omnino est, et vix verbo ipsi 

 congrua. Mundi enim senium et grandsevitas pro 



