236 NOVUM ORGAN UM. 



antiquitate vere habenda sunt ; quse temporibus 

 nostris tribui debent, non junior! aetati mundi, qualis 

 apud antiques fuit. Ilia enim aetas, respectu nostri, 

 antiqua et major ; respectu mundi ipsius, nova et 

 minor fuit. Atque revera quemadmodum majorem 

 rerum humanarum notitiam, et maturius judicium, 

 ab homine sene exspectamus, quam a juvene, propter 

 experientiam, et rerum, quas vidit et audivit et 

 cogitavit, varietatem et copiam ; eodem modo et a 

 nostra aetate (si vires suas nosset, et experiri et 

 intendere vellet) majora multo quam a priscis tem 

 poribus exspectari par est; utpote aetate mundi 

 grandiore, et infinitis experimentis et observationibus 

 aucta et cumulata. 



Neque pro nihilo aestimandum, quod per longin- 

 quas navigationes et peregrinationes (quae saaculis 

 nostris increbuerunt) plurima in natura patuerint 

 et reperta sint, quae novam philosophiae lucem 

 immittere possint. Quin et turpe hominibus foret, 

 si globi materialis tractus, terrarum videlicet, 

 marium, astrorum, nostris temporibus immensum 

 aperti et illustrati sint ; globi autem intellectuals 

 fines inter veterum inventa et angustias cohi- 

 beantur. 



Auctores vero quod attinet, summae pusillanimi- 

 tatis est, auctoribus infinita tribuere, auctori autem 

 auctorum, atque adeo omnis auctoritatis, Tempori 

 jus suum denegare. Recte enim Veritas, Temporis 

 filia dicitur, non Auctori tatis. Itaque mirum non 

 est, si fascina ista antiquitatis, et auctorum et con 

 sensus, hominum virtutem ita ligaverint, ut cum 



