NOVUM ORGANUM. 239 



Alchymistarum aut Magorum opera penitus intro- 

 spexerit, is dubitabit forsitan utrum risu, an lachry- 

 mis potius ilia digna sint. Alchymista enim spem 

 alit seternam, atque ubi res non succedit, errores 

 proprios reos substituit ; secum accusatorie repu- 

 tando, se aut artis aut auctorum vocabula non satis 

 intellexisse, unde ad traditiones et auriculares su- 

 surros animum applicat ; aut in practicse suas scru- 

 pulis et momentis aliquid titubatum esse, unde ex- 

 perimenta in infinitum repetit ; ac interim cum, inter 

 experimentorum sortes, in qusedam incidat aut ipsa 

 facie nova, aut utilitate non contemnenda, hujus- 

 modi pignoribus animum pascit, eaque in majus os- 

 tentat et celebrat, reliqua spe sustentat. Neque 

 tamen negandum est, Alchymistas non pauca inve- 

 nisse, et inventis utilibus homines donasse. Verum 

 fabula ilia non male in illos quadrat de sene, qui filiis 

 aurum in vined defossum (sed locum se nescire 

 simulans) legaverit ; unde illi viriese fodienda3 dili- 

 genter iucubuerunt, et aurum quidem nullum reper- 

 tum^ sed vindemia ex ea cultura facta est uberior. 



At naturalis Magia? cultores, qui per rerum Sym- 

 pathias et Antipathias omnia expediunt, ex conjec- 

 turis otiosis et supinissimis rebus virtutes et opera- 

 tiones admirabiles affinxerunt ; atque si quando 

 opera exbibuerint, ea illius sunt generis, ut ad admi- 

 rationem et novitatem, non ad fructum et utilita- 

 tem, accommodata sint. 



In superstitiosa autem Magia (si et de hac di- 

 cendum sit) illud imprimis animadvertendum est, 

 esse tantummodo certi cujusdam et definiti generis 



VOL, IX. R 



