240 NOVUM ORGANUM. 



subjecta, in quibus artes curiosse et superstitiosae, 

 per omnes nationes, atque aetates, atque etiam reli- 

 giones, aliquid potuerint aut luserint. Itaque ista 

 missa faciamus : interim nil mirum est, si opinio 

 copiae caussam inopiae dederit. 



LXXXVI. 



Atque hominum admirationi quoad doctrinas et 

 artes, per se satis simplici et propfe puerili, incre- 

 mentum accessit ab eorutn astu et artificio, qui 

 scientias tractaverunt et tradiderunt. Illi enim ea 

 ambitione et affectatione eas proponunt, atque in 

 eum modum efformatas, ac veluti personatas in ho 

 minum conspectum producunt, ac si illas omni ex 

 parte perfectae essent, et ad exitum perductae, Si 

 enim methodum aspicias, et partitiones, illae prorsus 

 omnia complecti et concludere videntur, quae in illud 

 subjectum cadere possunt. Atque licet membra ilia 

 male impleta, et veluti capsula? inanes sint ; tamen 

 apud intellectum vulgarem sciential formam et ra- 

 tionem integrae prae se ferunt. 



At primi et antiquissimi veritatis inquisitores, 

 meliore fide et fato, cognitionem illam, quam ex re- 

 rum contemplatione decerpere, et in usum recon- 

 dere statuebant, in aphorismos, sive breves easdem- 

 que sparsas nee methodo revinctas sententias, con- 

 jicere solebant ; neque se artem universam complecti 

 simulabant, aut profitebantur. At eo quo nunc res 

 agitur modo, minime mirum est, si homines in iis 

 ulteriora non quaerant/ quae pro perfectis et numeris 

 suis jampridem absolutis traduntur. 



LXXXVII. 



Etiam antiqua magnum existimationis et fidei 



