242 NOVUM ORGANUM. 



istos impostores qui similia tentaverunt ; cum vani- 

 tatis excessus et fastidium etiam nunc omnem in 

 ejusmodi conatibus magnanimitatem destruxerit. 



LXXXVIII. 



At longe majora a pusillanimitate, et pensorum, 

 quae humana industria sibi proposuit, parvitate et 

 tenuitate, detrimenta in scientias invecta sunt. Et 

 tamen (quod pessimum est) pusillanimitas ista non 

 sine arrogantia et fastidio se offert. 



Primum enim omnium artium ilia reperitur cau- 

 tela jam facta familiaris, ut in qualibet arte aucto- 

 res artis suae infirmitatem in naturae calumniam 

 vertant ; et quod ars ipsorum non assequitur, id ex 

 eadem arte impossibile in natura pronunciant. Neque 

 certe damnari potest ars, si ipsa judicet. Etiam 

 philosophia quae nunc in manibus est, in sinu suo 

 posita quasdam fovet, aut placita, quibus (si diligen- 

 tius inquiratur) hoc hominibus omnino persuaderi 

 volunt ; nil ab arte, vel hominis opere arduum, aut 

 in naturam imperiosum et validum, exspectari de- 

 bere ; ut de heterogenia caloris astri et ignis, et 

 mistione, superius dictum est. Quae si notentur ac- 

 curatius, omnino pertinent ad humanae potestatis 

 circumscriptionem malitiosam, et ad quaesitam et ar- 

 tificiosam desperationem quae non soliim spei augu- 

 ria turbet, sed etiam omnes industrial stimulos et 

 nervos incidat, atque ipsius experientiae aleas abji- 

 ciat; dum de hoc tantum solliciti sint, ut ars eorum 

 perfecta censeatur ; gloriae vanissimae et perditis- 

 simae dantes operam, scilicet ut quicquid adhuc in- 

 ventum et comprehensum non sit, id omnino nee 



