248 NOVUM ORGANUM. 



novis pensis ac provinciis in iisdem suscipiendis ob- 

 staculum deprehenditur in desperatione hominum, 

 et suppositione impossibilis. Solent enim viri pru- 

 derites et severi in hujusmodi rebus plane diffidere : 

 naturae obscuritatem, vitae brevitatem, sensuum falla- 

 cias, judicii infirmitatem, experimentorum difficulta- 

 tes, et similia secum reputantes. Itaque existimant 

 esse quosdam scientiarum, per temporum et aetatum 

 mundi revolutiones, fluxus et refluxus ; cum aliis tern- 

 poribus crescant et floreant, aliis declinent et jaceant : 

 ita tamen ut, cum ad certum quendam gradum et 

 statum pervenerint, nil ulterius possint. 



Itaque si quis majora credat aut spondeat, id 

 putant esse cujusdam impotentis et immaturi animi ; 

 atque hujusmodi conatus, initia scilicet laeta, media 

 ardua, extrema confusa habere. Atque cum hujus 

 modi cogitationes eae sint, quae in viros graves et 

 judicio praestantes facile cadant ; curandum revera 

 est, ne rei optimae et pulcherrimae amore capti seve- 

 ritatem judicii relaxemus aut minuamus ; et sedulo 

 videndum quid spei affulgeat, et ex qua parte se os. 

 tendat ; atque, auris levioribus spei rejectis, eae qua3 

 plus firmitudinis habere videntur omnino discutiendae 

 sunt et pensitandae. Quinetiam prudentia civilis ad 

 consilium vocanda est et adhibenda, quae ex prae- 

 scripto diffidit, et de rebus humanis in deterius con- 

 jicit. Itaque jam et de spe dicendum est; prasser- 

 tim cum nos promissores non simus, nee vim aut 

 insidias hominum judiciis faciamus autstruamus, sed 

 homines manu et sponte ducamus. Atque licet 

 longe potentissimum futurum sit remedium ad spem 



