NOVUM ORGANUM. 257 



CIV. 



Neque tatnen permittendum est, ut intellectus a 

 particularibus ad axiomata remota, et quasi general- 

 issima (qualia sunt principia, quag vocant, artium et 

 rerum) saliat et volet ; et. ad eorum immotam verita- 

 tem axiomata media probet, et expediat : quod adhuc 

 factum est, prono ad hoc impetu naturali intellectus, 

 atque etiam ad hoc ipsum, per demonstrationes qua? 

 fiunt per syllogismum, jampridem edocto et assue- 

 facto. Sed de scientiis turn demum bene sperandum 

 est, quando per scalam veram^ et per gradus con- 

 tinuos, et non intermissos aut hiulcos, a particula 

 ribus ascendetur ad axiomata minora, et deinde ad 

 media, alia aliis superiora, et postremo demum ad 

 generalissima. Etenim axiomata infima non mul- 

 tum ab experientia nuda discrepant. Suprema vero 

 ilia, et generalissima (quae habentur) notionalia sunt 

 et abstracta, et nil habent solidi. At media sunt 

 axiomata ilia vera, et solida, et viva, in quibus 

 humanae res et fortunae sitae sunt ; et supra hase 

 quoque, tandem ipsa ilia generalissima ; talia scilicet 

 quae non abstracta sint, sed per haac media vere limi- 

 tantur. 



Itaque hominum intellectui non plumae addendaa, 

 sed plumbum potius et pondera ; ut cohibeant om- 

 nem saltum et volatum. Atque hoc adhuc factum 

 non est ; cum vero factum fuerit, melius de scientiis 

 sperare licebit. 



cv. 



In constituendo autem axiomate, forma induc- 

 tionis alia quam adhuc in usu fuit excogitanda est ; 



