NOVUM ORGANUM. 471 



LI. 



Inter Praerogativas Instantiarum, ponemus loco 

 vicesimo-septimo atque ultimo Instantias Magicas. 

 Hoc nomine illas appellamus, in quibus materia, aut 

 efficiens, tenuis aut parva est, pro magnitudine ope- 

 ris et effectus qui sequitur ; adeo ut, etiamsi fuerint 

 vulgares, tamen sint instar miraculi, alias primo in- 

 tuitu, aliae etiam attentius contemplanti. Has vero 

 natura ex sese subministrat parce ; quid vero factura 

 sit sinu excusso, et post inventionem Formarum, et 

 Processuum, et Schematismorum, futuris temporibus 

 apparebit. At ista effecta Magica (quantum adhuc 

 conjicimus) fiunt tribus modis : aut per multiplica- 

 tionem sui, ut in igne, et venenis, quae vocant speci- 

 fica, necnon in motibus, qui transeunt et fbrtifican- 

 tur de rota in rotam ; aut per excitationem sive 

 invitationem in altero, ut in magnete, qui excit acus 

 innumeras, virtute nullatenus deperdita aut dimi- 

 nuta, aut in fermento, et hujusmodi ; aut per ante- 

 versionem motus, ut dictum est, de pulvere pyrio, et 

 bombardis, et cuniculis : quorum priores duo modi 

 indagationem consensuum requirunt, tertius, men- 

 surse motuum. Utrum vero sit aliquis modus mu- 

 tandi corpora per minima (ut vocant), et transponendi 

 subtiliores materiae schematismos (id quod ad omni- 

 modas corporum transformationes pertinet, ut ars 

 brevi tempore illud facere possit, quod natura per 

 multas ambages molitur), de eo nulla hactenus nobis 

 constant indicia. Quernadmodum autem in solidis 

 et veris aspiramus ad ultima et summa ; ita vana et 

 tumida perpetud odimus, et quantum in nobis est 

 profligamus. 



