DE A MORE. 271 



amisisse.&quot; Quisquis cnim amatoriis afFectibus nimis in- 

 dulget, et divitiis et sapientipe nuncium remittit. Habet 

 ha3C passio aestus suos, in ipsis temporibus, quibus animus 

 maxime mollis est et infirmus; nimirum in rebus prosperis, 

 aut adversis : quanquam hoc posterius minus forsan obser- 

 vatum fuerit. Utraque enim tempestas arnorem accendit, 

 redditque flagrantiorem ; unde evincitur esse stultitiee 

 proles. Optime illi, qui si amores omnino nequeant ex- 

 trudere, eos tamen in ordinem redigunt; et a rebus seriis, 

 vitaeque negotiis, segregant. Si enim illis amor se im- 

 misceat, turbat omnia, hominesque eo compellit, ut fines 

 suos recta petere non possint. Quicquid in re sit, viri 

 niilitares amoribus dediti sunt; opinor, non aliter, quam 

 vino. Poscunt enim plerunque pericula compensationem 

 voluptariam. Inest ingenio humano, motus quidam arca- 

 nus, et tacita inclinatio, in amorem aliorum : qui si non 

 insumatur, in unum, vel paucos, naturaliter se diffundit in 

 plures; atque homines reddit humanos et charitativos : 

 quemadmodum videre licet nonnunquam in monachis. 

 Amor conjugalis genus humanum creat, amor socialis 

 perficit; amor vero lascivus inficit, et dehonestat. 



XL DE MAGISTRATIBUS ET DIGNITATIBUS. 



VIRI in magistrate collocati, ter servi : servi principis vel 

 polities ; servi famse ; et servi negotiorum. Adeo ut liber- 

 tate neutiquam fruantur ; nee in personis, nee in actionibus, 

 nee in temporibus suis. Mirum cupiditatis genus, potes- 

 tatem appetere, libertatem amittere : vel potestatem in 

 alios ambire, potestatem in seipsum exuere : ascensus ad 

 dignitates arduus est; et per labores pervenitur ad labores 

 majores : ssepe quoque indignitatibus non vacat; atque 

 per indignitates pervenitur ad dignitates. Statio in digni- 

 tatibus res lubrica est; atque regressus, aut praecipitium 

 est, aut saltern eclipsis; quse et ipsa triste quiddam, et 

 melancholicum. &quot; Cum non sis qui fueris, non esse cur 

 velis vivere ?&quot; Imo nee regredi datur, etiamsi quis cupiat; 

 neque regredi volunt homines, cum ratio postulat ut id 

 facerent; verum impatientes manent vitae privatae, etiam 

 cum senectus aut infirmitas ingruit ; quse umbram et otium 

 postulant, sicut oppidani senes, qui ante ostium sedere 

 volunt, licet se eo pacto derisui exponant. Sane, viris in 

 magistratibus positis, opus est, ut aliorum opiniones mutu- 

 entur, quo se ipsos beatos putent; nam si judicent ex sensu 



