272 DE MAGISTRATIBUS ET DIGNITATIBUS. 



proprio, nibil hujusmodi reperient; verum, quando secum 

 cogitent, quid alii de ipsis sentiant, et quaui libenter alii 

 conditiones cum illis permutare vellent, turn demum beati 

 sunt, tanquam rumore tenus : cum intus fortasse con- 

 trarium experiantur. Siquidem dolores suos primi omnium 

 sentiunt, licet culpas suas omnium novissimi. Certe viri 

 potestatibus sublimes, ipsi sibi ignoti sunt; et dum nego- 

 tiis distrahuntur, tempore carent, quo sanitati, aut corporis, 

 aut animse suse, consulant: 



&quot; Illi mors gravis incubat, 

 Qui, notus nimis omnibus, 

 Ignotus moritur sibi.&quot; 



In potestatibus, licentia magna datur, et boni, et mali : 

 quorum posterius pro maledictione habendum : in malis 

 enim, optima conditio est, nolle; proxima, non posse. 

 Certe potentia bene-merendi verus est et legitimus am- 

 bitionis finis. Etenim bene cogitare, licet Deo acceptum 

 sit, tamen versus homines non multo melius est, quam 

 bene somniare, nisi in actum producatur. Id autem fieri 

 non potest, sine munere aliquo publico et potestate; veluti 

 solo superiore et elevato. Merita et opera bona sunt veri 

 fines laborurn hominis ; atque eorundem conscientia per- 

 fectio humans quietis. &quot; Et conversus Deus, ut aspiceret 

 opera, quae fecerunt manus suae, vidit quod omnia essent 

 bona nimis :&quot; turn sequitur sabbatum. In munere tuo 

 perf ungendo, propone tibi exempla optima; imitatio enim 

 globus est prseceptorum : et post tempus aliquod propone 

 tibi exemplum proprium ; atque in teipsum stricte in- 

 quiras, num non meiius inceperis, quarn perstiteris: neque 

 rursus exempla eorum ncgligas, qui eodem munere praviter 

 functi sunt; non ut teipsum, eorum memoriam carpendo, 

 vendites; sed ut monearis, quid evitare debeas. Institue 

 igitur reformationero, sed absque elatione tui-ipsius, aut 

 scandalo priorum temporum et personarum ; hoc tamen 

 tibi constitutum sit, exempla preeclara non minus intro- 

 ducere, quam imitari. Retrahe res ad primam earum 

 institutionem ; et circumspicias, in quibus, et quibus modis, 

 degeneraverint. Attamen utrunque tempus consulas ; turn 

 antiquius, ut cognoscas quid optimum f uerit ; turn recen- 

 tius, ut notes, quid fuerit aptissimum. Contende, ut quae 

 agis pro potestate, tanquam regulis quibusdam cohibean- 

 tur; ut hominibus tanquam digito monstres, quid illis 

 sit expectandum : neque tamen nimium sis pertinax, aut 

 peremptorius : atque semper cum a regula recesseris, quid 



