274 DE MAGISTllATIBUS KT DIGXITATIBUS. 



imperasset :&quot; inquit Tacitus de Galba, contra de Vespa- 

 siano idem; &quot;Solus imperantium Vespasianus mutatus 

 in melius.&quot; Licet alterum intelligat Tacitus de arte im- 

 peratoria, alterum de moribus et affectibus. Signum est 

 luculentissimum indolis generosae, si quis honoribus 

 emendetur. Est enim honor, aut saltern esse debet, locus 

 virtutis: atque quemadmodum in natura, corpora mo- 

 ventur rapide ad locum, placide in loco : ita virtus in 

 ambitu violentior est, in honore adepto sedatior. Ascensus 

 omnis ad dignitatum fastigium, incedit tanquam per 

 scalam graduum flexuosam; atque, si factiones valeant, 

 bonum merit, alteri parte adhaerere, dum quis honorem 

 scandat : at se ad aequilibrium reducere, postquam eundem 

 fuerit consecutus. Memoriam praedecessoris tui illaesam 

 conserva. Hoc si non feceris, debitum tibi hoc a suc- 

 cessore tuo rependetur. Collegas etiam amice tracta, et 

 potius advoca cum illud minime expectent, quam exclude 

 cum consentaneum fuerit eos advocari. Ne sis loci tui 

 nimis memor, aut crebram de eo mentionem facias, in 

 quotidianis sermonibus, aut conversatione privata; sed 

 potius praedicetur de te : &quot; Alius prorsus vir est, cum 

 sedet, et munus suum exercet.&quot; 



XII. DE AUDACIA. 



IN scholis tritum est dicterium, nee tamen sapientis 

 observatione indignum. Interrogatus olim Demosthenes, 

 quaenam prima oratoris virtus ? respondit, Actio. Quae 

 secunda? Actio. Quae tertia? itidem respondit, Actio. 

 Ipse dixit, qui rem optime noverat; nee tamen in eo, 

 quod laudabat, multum naturae debebat. Mira certe res, 

 illam oratoris partem, quae non ultra corticem penetrat; 

 et histrionis potius virtus censenda est, quam oratoris; 

 in locum tarn sublimem, supra nobiliores illas partes, 

 inventionis, elocutionis, et cseterarum, extolli ; imo quasi 

 omne tulisset punctum, pene solam praedicari. Sed in 

 promptu ratio est : inest enim naturae humanae, plerunque, 

 plus stulti, quam sapientis. Unde et facultates eae, quibus 

 capitur pars ilia in animis mortalium stulta, sunt omnium 

 potentissimae. Huic mire convenit, et quasi parallela est, 

 audacia in negotiis civilibus. Quid in istis primum? 

 Audacia. Quid secundum ? Quid tertium? Audacia. 

 Attamen utcunque ignorantiae, et sordidi ingenii, proles 

 est audacia; caeterisque civilis scientise partibus longe 



