278 DE BON1TATE, ET BOXITATE NAT1VA. 



injuriarum jactum et tela. Si pro modicis beneficiis 

 gratum se exhibeat, argumento est, pluris se sestimare 

 hominum animos, quam sarcinas. Supra omnia, si su- 

 premum ilium, sancti Pauli apostoli, perfectionis fastigium 

 sit consecutus, ut devoveat se, atque anathematizet a 

 Christo, propter salutem fratrum, indicio est, proxime 

 ilium accedere ad naturam divinam, et quodammodo 

 Christo ipsi conformaru 



XIV. DE NOBILITATE. 



DE nobilitate primum agamus, ut est portio reipublicse; 

 deinde ut est conditio hominum particularium. Monarchia, 

 in qua nulli prorsus nobiles, semper pura est et absoluta 

 tyrannis : cujusmodi est imperium Turcicum. Dignitatem 

 enim regalem diluit nobilitas, et vulgi oculos a prosapia 

 regia aliquantulum avocat. In democratia vero, proceres 

 interdum non desiderantur : imo status ille popularis 

 multo pacatior est, atque minus factionibus et turbis ob- 

 noxius, ubi non sunt stirpes nobilium : illic enim in res 

 ipsas oculi hominum conjiciuntur, non in personas; vel si 

 omnino in personas, id fit, tanquam in maxime idoneas 

 rebus gerendis, minime vero ut ratio habeatur insignium, 

 aut imaginum. Helvetiorum rempublicam satis florentem 

 videmus, licet religionis pagorumque diversitas obstare 

 videatur. Utilitas enim apud illos valet, non dignitas. 

 Ilia gubernandi forma, qua confederates Belgarum pro- 

 vincise utuntur, certe eminet: ubi enim paritas admittitur, 

 ibi et consilia ineuntur sequabilius, et tributa penduntur 

 alacrius. Nobilium potentia et auctoritas in monarchia,. 

 principi ipsi impertit splendorem, sed potestatem imminuit ; 

 pppuli vero animos auget, fortunas illorum deprimit. 

 Bene se res habet, cum nobiles non sint potentiores, quam 

 aut imperil aut justitiae ratio postulat : in eo tumen digni- 

 tatis gradu sustineantur, ut insolentia popularis illorum 

 reverentia, tanquam obice, retundatur, antequam in regalem 

 majestatem se effundat. Rursus, numerosa nobilitas, quse 

 plerumque minus potens est, statum prorsus depauperat : 

 nine enim profusae expensse : atque insuper, cum necesse 

 sit, tractu temporis, complures ex nobilibus indigos fieri, 

 sequitur divortium quoddam, sive malum temperamentum, 

 inter honores et pecunias. 



Quod vero ad nobilitatem spectat in personis particu- 

 laribus: venerationem certe habet, videre castellum, aut 



