DE NOBIL1TATK. 279 



sedificiuni antiquum, quod nulla ruina invasit : aut etiam 

 annosara et proceram arborem solidam et integram : quanto 

 magis intueri antiquam nobilem prosapiam, a fluctibus 

 et procellis temporis, illaesam. Nobilitas enim nova regiae 

 potentiae opus est, antiqua vero temporis solius. Qui ad 

 nobilitatis fastigium primi evehuntur, virtutum claritudine 

 plerumque posteris eminent, sed innocentia minime. Ad 

 honores enim raro ascenditur, nisi per mixturam bonarum 

 et malarum artium. JEquum vero est, ut virtutum suarum 

 memoria, usque ad posteros permanet ; vitiorum vero una 

 cum ipsis moriatur. Natalium splendor industriam ple- 

 runque minuit; atque qui minus est industrius, alienss 

 invidet diligentiae. Ad quod accedit, quod non datur, 

 quo possint ulterius nobiles promoveri. Qui vero in eodem 

 loco heeret, dum alii ascendunt, invidise stimulis vix carebit. 

 Contra, nobilitas passivam invidiam omnino lenit ; eo quod 

 nobiles in honorum possessione nati videntur. Sane reges, 

 quibus nobiles adsunt prudentes et capaces, negotia sua 

 mollius fluere sentient, si eos potissimum adhibeant: 

 etenim, erga hujusmodi proceres populus magis propendet, 

 utpote natos quodammodo ad imperanduin. 



XV. DE SEDITIONIBUS ET TURBIS. 



MAGNI refert, ut pastores populi prognostica tempestatum 

 politicarum sciant; quae tune maxime sunt, cum res ver- 

 gunt ad aequalitatem non secus ac naturales tempestates 

 circa sequinoctia invalescunt. Quemadmodum autem, ssepe 

 videre est flatus ventorum, cavos, et veluti a longinquo; 

 quin et similiter maris tumores occultos, ante procellam ; 

 idem evenit ingruentibus procellis politicis. 



&quot; Ille etiam caecos instare tumultus 

 Saepe monet, fraudesque, et operta tumescere bella.&quot; 



Famosi libelli, et licentiosi et mordaces sermones in status 

 scandalum, cum passim volitant, et increbrescunt : similiter 

 novarum rerum rumores mendaces, in regiminis dedecus, 

 undique jactati, et avide a populo excepti; sunt certe inter 

 prognostica seditionum. Quo stemmate deducta sit Fama 

 cum Virgilius depingeret, gigantum sororem earn esse 

 ponit. 



&quot; Illam Terra parens, ira irritata Deorum, 

 Extremam (ut perhibent) Ca;o Enceladoque sororem 

 Progenuit.&quot; 



