284 DE SED1TION1BUS ET TUltBIS. 



et artificiose spem nutrire, et injicere, ac homines a spe 

 alia in aliam circumducere, ex fortissimis est, contra 

 venenum malevolentiee, antidotis. Neque certius est in 

 dicium prudentis regiminis, et rerum administrations, 

 quam ubi homines spe continere possit, cum satisfaciendi 

 copia non datur ; atque ubi res tarn provide tractantur, ut 

 nullum malum ita peremptorie imminere videatur, quin 

 aliqua se ostendant spei rima ad evadendum : quod eo 

 minus difficile factu est, quia tarn privatis hominibus, 

 quam factionibus, sibi ipsis adulari insitum est; aut saltern, 

 ostentare, in gloriam suam, quod non omnino credunt. 



Trita sane est, sed prsecellens periculorum, quse malevo- 

 lentiae minantur, cautio, ut prsevideatur, ne sit caput aliquod, 

 ad quod populus infensus et exacerbatus confluere, et sub 

 cujus presidio in corpus aliquod coire, possit. Caput ego 

 ilium dico, et ducem idoneum, qui nobilitate et existi- 

 matione celebratur; quique apud malevolos acceptus est 

 et gratiosus, atque ad quern ora et oculos convertunt ; 

 quique etiam ipse in rebus suis privatis censetur offensus. 

 Quod genus virorum, aut statui conciliandum est, idque 

 non perfunctorie, sed solide; aut per alium aliquem, ex 

 iisdem partibus retundendum; qui illi alteri se opponat, 

 atque gratiarn popularem, in diversa trahat et secet. 



Ubique hoc obtinet, quod factiosas potentias et coitiones, 

 quae contra gubernationem imperii frontem contrahunt, 

 inter se committere, aut saltern diffidentiam inter eas semi- 

 nare, remedium haud contemnendum sit. Etenim male 

 admodum agitur cum republica si illi, qui erga imperium 

 bene affecti sunt, discordiarum pleni existant; qui vero 

 infensi, et maligni, arete conjungantur. 



Adnotavi ssepius ingeniosa et arguta dicteria, quae prin- 

 cipibus improviso exciderunt, nonnunquam scintillas ad 

 seditiones injecisse. Exitiale sibi vulnus inflixit Caesar, 

 eo dicto; &quot; Sylla nescivit literas, dictare non potuit.&quot; 

 Spem enim omnem illud verbulum praascidit, quam homines 

 imbiberant, aliquando eum dictaturam depositurum. Per- 

 didit seipsum Galba eo dicto ; &quot; Legi a se militem, non 

 erni.&quot; Inde enim milites de donativis desperarunt. Probus 

 item propter earn vocem interiit, &quot; Si vixero, non opus erit 

 amplius, Romano imperio militibus.&quot; Etenim ob hsec 

 verba milites animum desponderunt. Sunt et alia haud 

 pauca ejusdem generis. Interest sane principibus, in rebus 

 ambiguis, et temporibus anxiis, ut caveant quid dicant; 

 prsesertim in concisis his sententiis, quae veluti spicula 

 volitant, et ex secreto pectoris eorum emissa putantur. 



