290 DE PEREGRIN ATIONE IX PARTES EXTERAS. 



adjungendus est, servus aliquis aut tutor, qui regionera 

 pernorit, ut et jam dictum est. Habeat etiam prsesto 

 librum aliquem, aut chartam chorographicam, regionis 

 illius, ubi peregrinatur; quse instar clavis erit ad inqui- 

 rendum. Conficiat etiam diarium. Ne moretur longius, 

 in una urbe, aut oppido : plus certe aut minus, prout locus 

 meretur, sed minime diu. Imo, dum moratur in aliqua 

 civitate, aut oppido, mutet ssepius hospitium, ex una parte 

 oppidi in alteram ; nam et hoc certe magnes est attrahendi 

 familiaritates, et consuetudines hominum complurium. 

 Secludat se ut plurimum a consortio popularium suorum, 

 atque in iis locis victitet, ubi simul convivantur homines 

 melioris notse, ex natione ubi peregrinatur. Etiam cum 

 de loco in locum itineratur, paret sibi literas commenda- 

 torias, ad personam aliquam eminentiorem, degentem in 

 loco quo se transfert; ut ejus favore et opera utatur, in iis, 

 quse spectare aut cognoscere desiderat. Hoc modo pere- 

 grinationis utilitatem accelerare poterit. Q.uatenus ad 

 familiaritates et amicitias, quse inter peregrinandum adjun- 

 gendae sunt; utilissima omnium est ilia secretariorum, et 

 ministrorum interiorum quibus legati utuntur: hoc enim 

 pacto, in una regione peregrinando, etiam plurium regionum 

 notitiam et experientiam, ad se attrahet, et suget. Visitet 

 etiam et adeat personas in unoquoque genere egregias, 

 quse magni apud exteros nominis sunt; ut possit notare 

 quomodo os, vultus, et corporis lineamenta et motus, 

 respondeant famse. Quantum ad rixas et simultates, cum 

 cura et diligentia sunt illae vitandse. Oboriuntur sa5pissime 

 circa amores, compotationes, prossidentiam, et verba contu- 

 meliosa. Et caveat imprimis quivis a consortio hominum 

 iracundorum, et qui facile inimicitias suscipiunt ; illi enim 

 eum suis immiscebunt contentionibus : quando peregrinator 

 domum revertitur, nihilominus regiones, in quibus peregri- 

 natus est, non relinquat prorsus pone se : verum conservet, 

 et colat amicitiam eorum, cum quibus familiaritatem con- 

 traxit, (iis dico qui sunt ex dignioribus,) per literas. Et 

 peregrinatio sua potius manifestetur et appareat in ser- 

 monibus suis, quam in vestitu, aut gestu: etiam in ser- 

 monibus suis, potius meditetur quid sobrie respondeat, 

 quam ad narrationes facilis et pronus sit. Illud etiam 

 in eo sit conspicuum, quod mores patrios cum moribus 

 exteris, non commutaverit : sed potius quod consuetudines 

 patrias, iis qua? peregre didicit, tanquam floribus, asper- 

 serit. 



