DE ASTUTIA. 301 



detur alteri interrogandi, quid sibi velit ista oris mutatio? 

 Ut Nehemias fecit; &quot; Neque ante illud tempus tristis 

 fueram in conspectu regis.&quot; 



In rebus ambiguis, et ingratis bonum est initia, de iis 

 sermonem inferendi, alicui alteri deputare, cujus verba 

 minoris sint ponderis, et majoris auctoritatis vocein, in 

 subsidiis reservare, veluti casu fortuito intervenientem, ut 

 interrogetur ille superveniens, de eo sermone, qui ab altero 

 injectus est. Quod fecit Narcissus, cum indicaret Claudio, 

 matrimonium Messalinae et Silii. 



In rebus, quas a se amoliri quis cupiat, non inutile est, 

 vulgi nomen mutuari : ac si quis tali formula utatur ; &quot; Hoc 

 vulgo dicitur,&quot; aut &quot; Increbuit sermo.&quot; 



Noveram quendaro, qui cum literas scriberet, id, quod 

 maximi erat momenti, post-scripto semper includebat, ut 

 rem fere prsetermissam. 



Noveram et alium, qui cum ad colloquium cum alio 

 veniret, id quod maxime ei in sermone curas erat, prseterire 

 solitus erat, et discedere, et rursus redire, et turn demum 

 ejus rei mentionem facere, ac si ilia fere e memoria exci- 

 disset. 



Alii se subito deprehendi procurant, tali tempore, quo 

 verisimile est, partem cui insidiantur, superventurara : ac 

 simul se chartam aliquam, in manu habentes, aut aliquid 

 prater consuetudinem agentes, inveniri volunt ; ut interro- 

 gentur de iis rebus, quas revera ipsi eloqui cupiunt. 



Astutite species satis vafra est, ea verba proprio nomine 

 prolata, sibi excidere pati, quse alium arripere, et iis uti, 

 quis expetit, ut inde alterum irretiat, et subruat. Noveram 

 duos, pro officio secretarii, tempore reginse Elizabeth.se 

 competitores ; qui tamen se invicem amice tractabant. 

 Quique de negotio ipso competitionis suae ssepius confe- 

 rebant : atque alter ipsorum dicebat; &quot;Fieri secretarium 

 in declinatione monarchic,&quot; rem esse hand parvi periculi; 

 seque illud genus honoris minime ambire. Alter statim 

 verba ilia, callide prolata, bona fide arripuit; et cum 

 amicis suis nonnullis libere sermones conseruit, dicens, se 

 in declinatione monarchies muneris secretarii ambitiosum 

 esse non debere. Prior ille occasione usus est, eaque verba 

 ut ad reginae aures pervenirent, tanquam scilicet ab altero 

 prolata curavit: quae indignata circa ilia verba, in decli 

 natione monarchies, cum ipsa se vigentem reputaret, pos- 

 terioris illius competitionem, nunquam postea admisit, 



Est astutiae quoddam genus, quod Anglico proverbio, 

 &quot; Felem in aheno vertere,&quot; satis absurde dicitur ; cum ea 



