303 



XXIII. DE PRUDENTIA QILE SIBI SAPIT. 



FORMICA animalculum sibi sapiens, sed in horto nocivum. 

 Et sane fit, ut qui sui nimium amantes sint, reipublicaa 

 laedant. Partire itaque moderate, inter amorem tui ipsius, 

 et amorem reipublicae : atqne ita tibi sis proximus, ut in 

 alios non sis injurius: praesertim, in regem tuum, aut 

 patriam. Centrum plane ignobile est, actionum hominis 

 cujuspiam; commodum proprium. Recte terrestrem na- 

 turam sapit. Terra enim suo stat fixa centro; ubi quae 

 affinia ccelestibus sunt omnia, moventur super centrum 

 alterius, cui benefaciunt. Ad se omnia referre, tolerabilius 

 est in viris principibus ; quia ipsi intra personam suam non 

 consistunt ; sed publico periculo, et fortuna, degunt. Verum 

 in servo principis, aut cive reipublicee res est perniciosissima. 

 Etenim negotia publica universa, quae ab id genus homine 

 expediuntur, ad Fines proprios flectuntur; quos necesse 

 est, eccentricos saepe esse, ad fines domini, sive status sui. 

 Eligant itaque principes, et status, ministros et servos, qui 

 hac nota non maculantur ; nisi velint res suas accessorii 

 tantum loco esse. Imo quod hunc effectum reddit magis 

 exitiosum, illud est ; quod amittitur plane rerum analogia. 

 Satis enim iniquum esset, si bonum servi, praeferatur bono 

 domini ; sed adhuc longe iniquius est, cum exiguum bonum 

 servi, antefertur magno bono domini. Veruntamen id 

 saepius factum est, per officiarios pravos ; veluti tbesau- 

 rarios, legates, duces, et alios servos aut ministros infideles 

 et improbos : qui globulo suo pondus addunt finium suorum 

 minutorurn, quod eum in transversum incline! utilitatis 

 domini sui, in rebus gravioribus et magni momenti. Et 

 plerunque commodum,&quot;quod ejusmodi servi ad se attrahunt, 

 est pro modulo fortunae propriae ; at detrimentum, quocum 

 permutent commodum illud, est pro modulo fortunae domini 

 sui. Siquidem philantorum istiusmodi ingenium patitur; 

 ut non morentur domum proximi incendere, pro re nihilo 

 majore, quam ad assanda ova sua. Veruntamen hujusmodi 

 ministri, baud raro, apud viros potentes, gratia pollent; 

 quia illis jucunda procurant, sibi utilia : atque utriusvis 

 rei causa, fortunam domini sui prodent. 



Prudentia quse sibi uni sapit, in plurimis ejus ramis, res 

 sane depravata. Assimilanda sapientiae soricum, qui 

 domum aliquam pro certo deserent, paulo ante ruinam : 

 sapientiae vulpis, quae taxonem e domo expellit, quam sibi 

 defodit, non illi : sapientiae crocodili, qui lachrymas emittit, 



