DE DISCURSU SERMONUM. 327 



dam, cui ssepe in ore erat, per ironiam : &quot; Oportet hunc 

 egregie sapientem esse, ita multa de seipso liquitur.&quot; Vix 

 occurrit casus aliquis, in quo se laudare quis decore possit, 

 praeter unum: is est, si virtutem alterius laudet; sed earn 

 intelligo virtutem, ad quam ipse aspirat. Sermo alios 

 pungens et vellicans, parce utendus: etenim sermones 

 familiares debent esse instar campi aperti, in quo spatiftri 

 licet; non vise regiae, quae deducit domum. Noveram 

 nobiles duos, ad partem Angliae occidentalem ; quorum 

 alter scommatibus nimio plus indulgebat, sed hospitalis 

 admodum erat. Alter autem queerere solebat, a convivis 

 illius prioris : &quot; Die sodes ; annon scomma aliquod inter- 

 cesserat, in quempiam jactum?&quot; Cui conviva forte: 

 &quot; Tale aliquid contigit.&quot; At ille, utpote alterius jEmulus : 

 &quot; Satis sciebam, eum prandium bonum malis condimentis 

 corrupturum.&quot; Sermo cum discretione prsestat eloquen- 

 tiae; et apte loqui, et accommodate, ad personam cum 

 qua colloquimur, efficacius est, quarn ornamenta verborum, 

 aut methodi, captare. Continuata oratio bona, absque 

 interlocutione bona, tarditatem monstrat : at replicatio, 

 et interlocutio bona, absque facultate orationem conti- 

 nuandi, penuriam, et scientiam minime fundatam, prodit : 

 quemadmodum in animalibus videmus, quee cursu minus 

 valent, flexu maxime agilia esse : ut fit inter leporarium, 

 et leporem. Circumstantiis nimio pluribus, orationem 

 vestire, antequam rem ipsam attingas, taedium parit; 

 iisdem penitus carere, abruptum quiddam est, et ingratum. 



XXXIII. DE PLANTATIONIBUS POPULORUM, ET 

 COLONIIS. 



COLONIZE eminent inter antiqua et heroica opera. Mun- 

 dus, cum adhuc juvenis esset, plures progenuit liberos; 

 nunc senex factus, pauciores. Etenim, non immerito colo- 

 nias novas, tanquam liberos nationum antiquiorum, duxe- 

 rim. Plantationem populorum probo in solo puro : intel 

 ligo, ubi populus non deslruitur, ut populus inseratur: 

 hoc enim cum fit, extirpatio prorsus est, non plantatio. 

 Plantatio regionum non absimilis est plantation! sylvarum : 

 in quibus de utilitate capienda nihil cogitandum ante 

 annum vicesimum : verum fructus uber et locuples, in fine 

 operis, expectandus. Illud certe, quod prsecipue colonias, 

 alias bene successuras, evertit, fuit, sordida ilia et avida 

 lucri captatio, sub initiis coloniarum. Verum est, lucri 



