330 DE PLANTAT10NIBUS POPULORUM, ETC. 



nugis tantum, et tricis, concilies ; sed justitia, et modis 

 gratiosis, demerere ; nihil tamen de praesidiis minuendo ; 

 quse ad securitatem pertinent : neque etiam benevolentiam 

 eorum aucupare, auxiliis contra hostes suos ; sed auxiliis 

 defensivis non incommodum erit subvenire. Interest 

 etiam, aliquos ex indigenis, saepe in regionem, unde colonia 

 migravit, mittere ; ubi videant conditiones hominum suis 

 raulto praestantiores ; idque sub reditu, inter suos divul- 

 gent. Postquam colonia adoleveht, et robur acceperit, 

 tempestivum erit mulieres summittere ; ut colonia ex sese 

 propagetur, nee semper ab externis pendeat. Super omnia 

 flagitiosissimum est, coloniam semel deductam, deserere et 

 destituere ; praeterquam enim quod de decori est, nil aliud 

 est, quam proditio mera, profusioque sanguinis, complu- 

 rium hominum miserorum. 



XXXIV. DE DIVITIIS. 



DIVITIAS cognomine magis proprio vocare nequeam, 

 quam ut eas appellem impedimenta virtutis. Sicut enim 

 se habent impedimenta ad exercitum, ita divitiae ad vir- 

 tutem : necessaries siquidem sunt, sed graves : quinetiam 

 cura illarum victoriam ssepe disturbat. Divitiarum mag 

 narum nullus est usus, praeterquam in iis expendendis : 

 caetera in opinione versantur. Idem dictat Solomon : 

 &quot; Ubi multae sunt opes, multi qui comedunt eas; et, 

 &quot; quid prodest possessor!, nisi quod cernat divitias oculis 

 suis?&quot; Possessio divitiarum, nulla voluptate dominum 

 perfundit, quantum ad sensum : est sane custodia ipsa- 

 rum ; est etiam potestas donativi aut distributionis ; est 

 et fama, et inflatio ab ipsis ; sed non datur solidus ipsa- 

 rum usus, qui ad dominum pertingat. Annon vides ncta 

 ilia pretia, quibus gemmae, et hujusmodi rariora, aesti- 

 mantur; et quam inania opera suscipiantur, ad ostenta- 

 tionem meram, ut usus aliquis divitiarum magnarum 

 videri possit? Sed dicet quispiam, usum earum vel in hoc 

 maxime cerni posse; quod dominos ex periculis et cala- 

 mitatibus redimant : ut ait Solomon : &quot; Substantia divitis 

 urbs roboris ejus, et quasi murus elevatus in imaginatione 

 sua : &quot; sed caute Solomon, quod imaginatione, non reipsa, 

 tales sunt. Plures enim, sine controversia, divitiis suis 

 magnis venerunt, quam redempti sunt. Divitias magnas 

 ne secteris; sed quas parare possis juste, impendere sobrie, 

 erogare hilariter, et libenter dimittere. Neque tamen con- 





