DE DIVITI19. 331 



temptum ipsarum, instar monachi alicujus, aut a seculo 

 abstract!, foveas; sed de usu distingue; sicut Cicero 

 optime de Rabirio Posthumo ; &quot; In studio rei amplifi- 

 candae, apparebat, non avaritiae praedam, sed instrumentum 

 bonitati quaeri.&quot; Ausculta etiam Solomoni, nee praepo- 

 perae opum accumulation! inhia: &quot; Qui festinat ad divi 

 tias, non erit insons.&quot; Fingunt poetse, Plutum, (qui divi- 

 tias sonat,) a Jove raissum, claudicare, et tardigradum 

 esse : a Plutone autem, currere, et pedibus celerem. In- 

 nuentes, divitias, bonis artibus, et justo labore, partas, 

 tarde accedere ; sed per mortem aliorem advenientes (veluti 

 ex haareditatibus, testamentis, aut similibus,) prsecipitanter 

 ruere. Nee minus poterit fabula ea de Plutone intelligi, 

 si Plutonem pro diabolo accipias. Cum enim opes a 

 diabolo fluunt, (veluti, per fraudes, oppressiones, injusti- 

 ciam, et scelera,) rapido cursu feruntur. 



Vise ad ditescendum varise, et pleraeque earum fosdae. 

 Parsimonia inter optimas censeri possit, neque tamen ipsa 

 omnino innocens est : opera enim liberalitatis et charitatis 

 coarctat. Soli cultura, quasi ad divitias maxime genuina; 

 utpote quae benedictio magnae matris Telluris sit ; verum 

 lenta est haec via. Attamen ubi homines insigniter opu- 

 lenti, se ad agriculturam, et lucra rustica, submittunt, 

 divitias in immensum coacervant. Noveram ex proceribus 

 Angliae quendam, cui maximi reditus proveniebant, e re 

 rustica, supra subditos caeteros quoscunque aetatis meae. 

 Dives erat armentis ; ovibus ; sylvis, tarn cseduis, quam 

 grandioribus ; lithanthracibus ; frumento ; plumbi et ferri- 

 fodinis; et compluribus aliis proventibus rusticis. Adeo 

 ut terra ei instar maris erat, merces perpetuo importans. 

 Recte a quodam observatum ; se magno cum labore ad 

 exiguas, et nullo fere ad magnas divitias, pervenisse. 

 Postquam enim res alicujus nummaria, sic increverit, ut 

 nundinarum et mercatuum opportunitates praestolari possit; 

 atque eos contractus superare, quibus ob summae magni- 

 tudinem, perpauci admodum homines apti sunt ; atque 

 etiam in laboribus aliorum participare, qui minus pecunia 

 abundant ; fieri non potest, quin supra modum ditescat. 

 Lucra ex professionibus, honesta certe sunt; et duabus 

 rebus promoventur maxime; diligentia, et fama bona 

 propter probitatem in negotiando. At lucra ex contrac- 

 tibus majoribus, plerunque naturae magis ancipitis ; cum 

 quis scilicet aliorum necessitates et angustias obsideat; 

 servos et ministros alienos in damnum dominorum cor- 

 rumpat ; emptores alios, qui in majora forte pretia con- 



