336 DE NATURA, ETC. IN HOMINIBUS. 



quis, dum tyronem agit, perpetuo se exerceat, eveniet, ut 

 errores, non minus quam facultatem imbibat. Neque huic 

 malo succurritur, nisi per tempestivas intermissiones. Prae- 

 terea, victoriae in naturam, non nimium cito, triumph um 

 accinas ; natura enim, ad longum tempus, sepulta jacebit, 

 et tamen occasione data reviviscet: id quod contigit puellse 

 apud jEsopum, ex fele in mulierem conversae ; quae civiliter 

 admodum in mensa sedebat, donee mus in conspectu ejus 

 forte curreret. Itaque occasiones tales, aut omnino evites, 

 aut iisdem frequentius insuescas, quo minus moveant. 

 Indoles cuj usque naturalis optime deprehenditur, in con- 

 suetudine familiari ; in hac enim nulla intervenit affectatio : 

 in perturbationibus ; siquidem illse praecepta et regulas 

 penitus excutiunt: denique, in casu aliquo novo et insolito; 

 quia turn a consuetudine deseritur. Felices dixerim, quo 

 rum indoles naturalis, cum vitaa suae genere congruit: alias 

 vere dicere possint; &quot; Multum incola fuit anima mea.&quot; In 

 studiis, quicquid a natura tua alienum repereris, stata tem- 

 pora tibi praefigos ad ejusdem exercitationes et medita- 

 tiones ; sin autem cum genio tuo convenerit, de statis horis 

 ne sis solicitus ; cogitationes enim tuae sponte illuc convo- 

 labunt, prout negotia et studia csetera permittent. Natura 

 cuj usque, ex vi innata, aut bonas, aut malas herbas, pro- 

 ducit : itaque sedulo et tempestive illas irriget, has evellat. 



XXXVII. DE CONSUETUDINE ET EDUCATIONE. 



COGITATIONES hominum sequuntur plerunque inclina- 

 tiones suas ; sermones autem, doctrinas, et opiniones quas 

 imbiberunt; at facta eorum ferme antiquum obtinent. 

 Itaque, ut bene notat Macciavellus, (licet in exemplo sce- 

 lerato,) minime fidendum est, aut naturae violentiae, aut 

 verborum grandiloquentiae, nisi corroborentur consuetudine. 

 Instantia ejus haec est : in facinore aliquo audaci et crudeli 

 patrando, non acquiescendum esse, aut in naturae alicujus 

 ferocia, aut in promissis constantibus, nedum juramentis; 

 sed committendum scelus esse viris sanguinolentis, et jam- 

 dudum caedibus assuetis. Sed Macciavello, de fratre quo- 

 piam Clemente, aut Ravillaco, aut Jauregua, aut Baltazare 

 Gerardo, aut Guidone Faulxio, nihil innotuit. Verum 

 tenet regula ejus; naturam, aut promissorum fidem et fero- 

 ciam, viribus consuetudinis haud asquipollere. Solum- 

 modo, superstitio; nostris temporibus, eo provecta est; ut 

 primae classis sicarii, laniis obfirmatis minime cedant ; 



