DE FORTUNA. 339 



fortunati fuerunt; neque profecto esse possunt. Quando 

 enira cogitationes suas, extra se ipsum quis collocaverit, 

 viam suam bene inire nequit. 



Fortuna praepropera, magna molientes, et nonnihil tur- 

 bulentos, reddit; at fortuna exercita ea est, quae efficit 

 prudentes et cordatos. Fortuna proculdubio, saltem propter 

 filias suas, honorem meretur; confidentiam scilicet, et exis- 

 timationem ; etenim has duas parit fortuna prospera ; alte- 

 ram intra nos ipsos; alteram in aliis erga nos; eaeque 

 vicissim pariunt animos et auctoritatera. Viri cuncti pru 

 dentes, quo invidiam suarum virtutum amoliantur, omnia 

 providentiae et fortunae imputare solent: ita enim decentius 

 et liberius, eas sibi assumere possint : quinetiam majes- 

 tatem homini quandam addit, si videretur Numini curae 

 esse. Sic Caesar dum animaret gubernatorem navis in 

 tempestate, dixit; &quot; Caesarem portas, et fortunam ejus.&quot; 

 Sic Sylla nomen Felicis elegit, non Magni. Atque illud 

 observationem non preeteriit ; eos, qui ex professo, sapientiae 

 et artibus propriis, nimium tribiierunt, in fine, infortunatos 

 evasisse. 



Narratur de Timotheo Atheniensi, postquam in reddendis 

 rationibus praefecturae suee, hanc clausulam, ad ravim usque, 

 inseruissit ; &quot; Atque in hoc nullae erant fortunae partes ;&quot; 

 deinceps illi nihil cessisse prospere. Sunt certe, quorum 

 fortuna similis carminibus Homeri, quae majore cum faci 

 litate fluunt, qua m aliorum poetarura versus : id quod 

 Plutarchus de fortuna Timoleontis, ad fortunas Agesilai, 

 aut Epaminondae, comparata, praedicat. Hoc vero ut fiat, 

 sine dubio, in nobis ipsis, maxime situm est. 



XXXIX. DE USURA S1VE FCENORE. 



PLURIMI invectivas quasdam ingeniosas, in foeneratores, 

 commenti sunt. Dicunt; miserum esse, diabolum in Dei 

 partem involasse, decimus scilicet. Fceneratorem maxi 

 mum esse sabbathi violatorem; aratrum siquidem suum 

 non cessare sabbathis. Fceneratorem fucum esse, de quo 

 Virgilius ; 



Ignavum fucos pecus a prajsepibus arcent. 



Foeneratorem, legem primitivam, post lapsum hominis, 

 latam, pessundare; quae fuit; &quot;In sudore vultus tui co- 

 medes panem tuum;&quot; minime vero; in sudore vultus alieni. 

 Foeneratores pileis luteis indui oportere, qui judaizant. 



