3G6 DE LAUDE. 



adulator callidior si sit, vestigia preraet adulatoris princi- 

 palis; intelligo, tui ipsius; et in quibus tibi places, aut 

 teipsum excellere putas, iis adulator inharebit maxime : 

 sin adulator sit impudens, et perfrictae frontis, turn demum, 

 in quibus conscius tibi sis defectus tui, et ad quse maxime 

 erubescis, ea adulator tibi vel prsecipue imputabit, et 

 affiget, per vim, spreta conscientia. Laudes nonnullae, a 

 voluntate bona cum reverentia conjuncta, proficiscuntur ; 

 qua? sane laudum formula, principibus, et viris qui- 

 buscunque dignioribus, debetur ; Laudando prsecipere : 

 cum scilicet apud illos prredicando, quales sint, humiliter 

 moneas, quales esse debeant. Sunt qui laudibus quan- 

 doque onerantur, animo malitioso; ad conflandam invidiam, 

 et odia concitanda, &quot; pessimum genus inimicorum laudan- 

 tium ;&quot; ut ait ille : adeo ut apud Grascos, in provei bium 

 exierit: &quot; Ei, qui in malum suum laudaretur, pustulam 

 nari continue adnaturam:&quot; sicut apud nos vulgo dicitur; 

 &quot; Cum quis mentiatur, metuendum ne ejus Iingua3, scabies 

 propediem oboriatur. Illud asserere licet, laudes mode- 

 ratas, tempestive irrogatas, et minime vulgares, honor! vel 

 maxime esse. Dictum est Solomonis; &quot;Qui benedicit 

 proximo suo voce grandi, de nocte consurgens, maledicenti 

 similis erit;&quot; etenim, vel hominem, vel rem aliquam, ad 

 coalum usque evehere, contradictionem irritat, et derisui 

 exponit. Veruntamen, ut seipsum laudare, servato decoro, 

 vix conceditur, nisi in casibus admodum raris; ita voca- 

 tionem suam, et munus quod gerit, aut studia quibus se 

 addixit, laudare quis cum venia possit, imo cum specie 

 quadam magnanimitatis. Cardinales Romani, (qui theoloo-i 

 sunt; et fratres et scholastic!,) verbum usurpant, extremi 

 contemptus et convitii, erga negotia civilia: vocant enim 

 negotia civilia, (veluti, belli, legationum, judiciorum, et 

 hujusmodi,)Hispanico vocabulo, &quot; Sbirrarias ;&quot; quod sonat, 

 munera lictorum et scribarum. Ac si artes illa3 memoratse, 

 magis ejusrnodi homines, quam in fastigio cardinalatus 

 positos, decerent : et tamen, (si res rite ponderetur,) specu- 

 lativa cum civilibus non male miscentur. Sanctus Paulus, 

 cum de seipso gloriatur, illud nonnunquam interponit; 

 &quot; Ut stultus loquor,&quot; at cum de vocatione sua verba facit, 

 nihil veretur dicere ; &quot; Magnificabo apostolatum meum.&quot; 



